Şu dünya kurulmuş bir tuzağa benzer -1-

Rabbimiz, Kur'an-ı Kerim'de "Dünya hayatı bir oyun ve eğlenceden ibarettir." (Enam-6/32) diye bize buyurmaktadır. 

Bu ayet-i kerimeden de anlaşılacağı üzere bu dünyada yaşadıklarımız imtihanımızın sırrı gereği bir oyun ve eğlenceden ibarettir. 

Dünyanın kandırmacasına, oyununa gelmeden bu işi yani ömür denilen sermayeyi, Allah'ın rızasını kazanma yolunda mücadele ederek bitirmek gerekiyor.  

İşin doğrusu bu dünyayı hakkın, hakikatin, adaletin, merhametin, insanlığın, kıymetini bilmeyenlerden, bu değerlere hasım olanlardan öncelikle kurtarmak gerekiyor, bu çok önemli. İnsanlığa ve bizim insanımıza ekonomik, sosyal sahada ve her alanda tuzak kuranların tuzaklarına düşmemek için bu dünyanın habis avcılarının kapanlarını bilenlerle, o tuzakları bozacak, insanımızı, insanlığı kurtaracak iradelerle bir ve beraber olmak zorundayız.

Bu münasebetten olsa gerek insanlığı kurtuluş gemisine taşıyacak donanıma sahip olan bu işin üstatları bunu formülleştirmişler ve "El karda gönül yarda olacak" veya "Dünyanın mangırını cebine koyacaksın, sevgisini kalbine koymayacaksın. Dünya sevgisini kalbine korsan, imtihanı kaybedersin kalp gemisi su alır batarsın" demişlerdir. 

Dünyayı son nefesini imanla vermek için kullananlarla beraber olmalıyız. Şu şekilde düşünenlerle olursan "haram helal ver Allah'ım, garip kulun yer Allah'ım"  o zaman helal haram birbirine karışır ve iman gemisi su alır batar. İmanı olmayan da dünyayı çıkarı ve menfaati için hiçbir insani değeri önemsemeden kullanır. İnsanlığa insanlık dışı her türlü operasyonunu yapan bir zalim gibi çalışır. Bir de hem yüzleri dost gibi gözüküp, fiilleriyle, sözleri ile ikiyüzlü münafık, hasut düşmanlar var, bunlar da adeta bir yıkım ekibi gibi ya başkalarının hesabına, ya da kendi egosu ve menfaati için çalışır. Bu tipler, birliğe, beraberliğe, tutarlılığa, ilkeli olmaya, muhabbete iki insanın birbirini sevmesine, ortak olmasına karşıdırlar, istemezler. Sürüye gece girer boğar parçalar, dağıtır sonra da gelir çobanla gündüz ağlaşır, ah vah eder yas tutar. 

Malum olduğu üzere üç varlık vardır başkasına çalışır; bunların birincisi Av Köpeği: nefes nefese koşar avı yakalar sahibine getirir. İkincisi; Cimri: Malı biriktirir yiyemez, başkasına kalır. Üçüncüsü; Gıybetçi: Gıybet eder ve Salih amellerini başkasına kaptırır.

Aklını, nefsinin kontrolüne teslim etmeyen aklıselim sahibi olanların buna müsaade etmemesi gerekiyor. Hz. İbrahim gibi, Hz. Ali gibi, Hz. Hüseyin gibi Nefsini Allaha satan insanların yolundan giden nesiller yetiştirmeliyiz. O vakit korkmaz İbrahim olan Nemrudun ateşinden.

Ama bu çok da kolay değil çünkü insanoğlu bir yönüyle çok güçlü bir yönüyle de çok zayıf bir varlıktır.

Güçlü yönü nefsin kontrolüne girmediği zaman, Allah'a güvenip yaslandığı zamanalardır. O vakit Allah'ın güzelliklerini arayan, Allah'a kavuşmayı, rızasını kazanmayı arzulayan bir kalbe sahip olduğu için ölüm dâhil hiçbir şeyden korkmaz. Ölüm korkusuyla sarsılmaz. Bu inanca ve bu güce sahip olan insan dünyanın en güçlü en vicdanlı insanıdır. Çünkü Allah'a tevekkül eden, tecellilere muhatap olan bir kalp ölümden korkmaz, ölümü yenmiş, artık ölümsüzlük âlemine yelken açmıştır. Ölümden korkmayan, ölümü sevgiliye kavuşmada bir burak olarak gören biri başka neden korka bilir?

Bu makama eren bir insan herhalde dünyanın artık en güçlü en iyi insanı olmuştur. O dünyanın sıkıntısından korkmaz, mücadeleden kaçmaz. Dünya onun ayakları altındadır, avucundadır, dünya artık bu güzel insana hizmet eder. Bu güzel insanda hak adına insanlığın nasibi nispetin de onlara hizmet eder.

Bu aşamaya gelinceye kadar insan hem kendi bedeni içinde, hem de dış dünyada, bir mücadeleye bir müsabakaya çıkmış gibidir. Bu kavga zahiri dünyada inançların mücadelesi olarak görülür. Bu müsabaka da taraflar asıl insanın vücut ülkesinde, derununda bir mücadele verir. Bu mücadelenin tarafları hak ve batılın temsilcisi olan ruh ve nefistir. (Devam edecek…)