Ömür boyu borçlu yaşamak

Son zamanlarda televizyonlarda izlediğim konut satış reklamlarındaki 240 ay vade 0,79 faiz oranı ve falan banka güvencesi ile halkın beğenisine sunulması dikkatimi çekmiş ve yukarıdaki başlıkla bir yazı yazmama ilham kaynağı olmuştur.  
30 yaşında yeni evli çift maaşlı bir aile düşünün, yirmi yıl boyunca maaşın birini aldığı evin taksitlerini ödemek için ayıracak. Sonra ailesi için bir araba aldığını ve en az üç yıl boyunca da arabanın taksitlerini ödediğini varsayalım. Bu arada çocuklarının üniversite eğitimi için kullanılan kredi borçlarının ödemesi, derken bir bakarsın yaş 55-60 ve emekli olunmuş.
Emekli olunca rahatlık var mı, tevbe ne rahatlığı, çocukların evlilik yaşlarının gelmesi münasebeti ile bankalardan kullanılan kredi borçlarının ödenmesi için çekilen sıkıntılar ve meşakkatler. Ha bitti ha bitecek derken bir de bakıyorsunuz beliniz bükülmüş, saçınız dökülmüş ama sen hala borç ödemedesin ve yolun sonuna gelinmiş. 
Ne hayat be, dolu dolu borç ödemekle geçen bir hayat, sonra belki de borçlarını bitiremeden biten bir ömür. Belki bu şahıs çevresinde ve ailesinde arkasından şu sözlerle anılacak: "Allah rahmet eylesin ömrünü ailesine adamış hayatı bankalardan bankalara koşuşturmakla geçmiş temiz bir insandı."
Böyle yaşanır mı? Böyle bir hayata hayat denir mi? Allah bizi bu dünyaya borçlu yaşamak çile ve meşakkat çekmek için mi gönderdi? Ben zannetmiyorum, bu hayat tarzı Allah'ın istediği değil, bazı insanların toplumun geneline kabul ettirdiği ve fakat Allah'ın adını kullanarak sömürgenin dayattığı hayat tarzıdır.   
Bu söylediklerime itiraz edenleri, bunların Allah'ın emri ile olduğunu söyleyenlerin olduğunu duyuyor gibiyim. Bu kişilere tavsiyem Allah'ın ilk emri olan okumayı tavsiye ediyorum. Okuyunca, özellikle Ehl-i Beyt İmamlarını okuyunca bunun böyle olmadığını göreceklerinden eminim.
Hazreti Hüseyin'e soruyorlar: "Yezit bu kadar güçlü, onunla baş edemeyeceğini bildiğin halde niye mücadele ediyorsun?"
İmam cevap veriyor: "Zulmü ve muhtaçlığı ortadan kaldırmak için." 
Barınak, binek ve kimseye muhtaç olmadan geçinmek ihtiyaçtır ve sınırlıdır. Ne diyelim, ihtiyaçlarımızın karşılandığı borçsuz ve muhtaç olmadan yaşayacağımız güzel günler görmek dileğiyle.