Milli şairimizin feryadı

Bosna'da Sırp canilerinin yaptıklarının benzerini Irak'ın eski Türk şehri diye meşhur Samarra'ında, Felluce'sinde, Bağdat'ında tezgâhlayarak "Müslüman kadınların ırzlarına musallat olan Amerikan conileri"yle "ne pahasına olursa olsun güya stratejik ittifakta ısrar eden Müslüman kılıklı kimi politik zavallılar"a ithaf olunur...

Milli şairimiz Mehmet Âkif'in Safahât'ında, baş tarafına "Müslümanın derdiyle dertlenmeyen onlardan değildir" hadis-i şerifini de koyarak sunduğu feryadını mısra mısra sindirmemiz gereken süreçteyiz, diye düşünüyorum. Okuyun bakalım, sizde de aynı kanaat oluşacak mı?

...

Müslümanlık nerde! Bizden geçmiş insanlık bile...

Âlem aldatmaksa maksad, aldanan yok, nâfile!

Kaç hakiki Müslüman gördümse: Hep makberdedir;

Müslümanlık, bilmem amma, gâliba göklerdedir!

İstemem, dursun o pâyansız mefâhir bir yana...

Gösterin ecdâda az çok benzeyen bir kan bana!

İsterim sizlerde görmek ırkınızdan yâdigâr,

Çok değil, ancak, necîb evlada lâyık tek şiâr.

Varsa şâyed, söyleyin, bir parçacık insâfınız:

Böyle kansız mıydı -hâşâ- kahraman eslâfınız?

Böyle düşmüş müydü herkes ayrılık sevdasına?

Benzeyip şîrâzesiz bir mushafın eczâsına,

Hiç görülmüş müydü olsun kayd-ı vahdet târumâr?

Böyle olmuş muydu millet can evinden rahnedâr?

Böyle açlıktan boğazlar mıydı kardeş kardeşi?

Böyle âdet miydi, bi-pervâ, yemek insan leşi?

Irzımızdır çiğnenen, evlâdımızdır doğranan!

Hey sıkılmaz, ağlamazsan, bâri gülmekten utan!

"His" denen devletliden olsaydı halkın behresi:

Pâyitahtından bugün taşmazdı sarhoş na'rası!

Kurt uzaklardan bakar, dalgın görürmüş merkebi,

Saldırırmış ansızın yaydan boşanmış ok gibi.

Lâkin aşk olsun ki, aldırmaz da otlarmış eşek,

Sanki tavşanmış gelen, yâhud kılıksız köstebek!

Kâr sayarmış bir tutam ot fazla olsun yutmayı...

Hasmı, derken, çullanırmış yutmadan son lokmayı!..

Bir hakikattir bu, şaşmaz, bildiğin üslûba sok:

Hâlimiz merkeble kurdun aynı, aslâ farkı yok.

Burnumuzdan tuttu düşman, biz boğaz kaydındayız!

Bir bakın: Hâlâ mı hâlâ ihtiras ardındayız!

Saygısızlık elverir... Bir parça olsun arlanın:

Vakti çoktan geldi, hem geçmektedir arlanmanın!

Davranın haykırmadan nâkûs-i izmihlaliniz...

Öyle bir buhrâna sapmıştır ki, zira, hâliniz:

Zevke dalmak şöyle dursun, vaktiniz yok mâteme!

Davranın; zîrâ gülünç olduk bütün bir âleme.

Bekleşirken gökte yüz binlerce ervâh intikam;

Yerde kalmış, na'şa benzer kavm için durmak haram!

Kahraman ecdadınızdan sizde bir kan yok mudur?

Yoksa; istikbâlinizden korkulur, pek korkulur!

...

Başka söze ne hâcet!