Küresel sömürünün vahşi uygulaması

Bazı gerçekler vardır ki, eskimez. Hatta yıllar o gerçekleri çok daha kıymetli kılar, can alıcı gerçekler haline getirir. Türkiye'nin, stratejik ortak diye bağlandığı Amerikan'ın ekonomik darbesine maruz kaldığı şu süreçte, işte böylesi gerçeklerden bir demet?
"5000 yıllık tarihiyle, 1400 yıllık Türk-İslam Medeniyeti ile ve 82 yıllık Cumhuriyet birikimiyle Türkiye Cumhuriyeti laik, demokratik hukuk Devleti ve Türk Milleti, Avrupa ve Asya kıtalarının kesiştiği en tarihi ve stratejik bölgede yer almaktadır.
Siyasi, ekonomik ve sosyal çatışmaların merkezinde ve hedefinde olduğu halde, tarihinden ve inancından aldığı güçle dimdik ayaktadır ve aynı zamanda tüm Türk-İslam dünyasının ve dünyanın mazlum milletlerinin son umududur.
Devletimizin kurucusu Atatürk'ün döneminde, yani 1938'e kadar çeşitli sahalarda kalkınma plan ve projeleri uygulanmış ve çok büyük başarılar elde edilmiştir.
Bu dönemde kalkınmada uygulanan Milli Model ile ülkemiz Belçika'ya uçak ihraç edecek seviyeye ulaşmıştır. 
Fakat Atatürk'ten sonra ülke tekrar siyasi, kültürel, ekonomik vs. topyekün bir kuşatma altına alınmış; Batılı devletler, Mustafa Kemal döneminde hayata geçiremedikleri Sevr projesini AB ve IMF yoluyla gerçekleştirmeye başlamışlardır.
Uluslar arası şirketlerin devletimizin bütçesine yön verdiği IMF ve Dünya Bankası kıskacında ülkemizin kaynaklarının ve her türlü imkanlarının kullanıldığı, özelleştirmenin, KİT'lerin satışının, Uluslararası Tahkimin, tahdit kanunlarının ve AB'ye uyum adı altında çıkarların yasaların hayata geçirildiği bir süreçte Türkiye, hakikatte küçük parçalara ayrılma projesini yaşamaktadır.
Ekonomik bağımsızlığın, devletlerin bağımsızlığında gün geçtikçe daha belirleyici bir esasa dönüştüğü bir dünyada yaşıyoruz.
Ülkelerin, borçlandırma yöntemiyle borç veren güçlerin boyunduruğuna girmesini siyasi, sosyal, kültürel, vs. tavizlerin izlediği yeni bir silahsız savaş dönemi yaşamaktayız.
Uzun zamandan beri süregelen ülkemizdeki temel sıkıntılar, giderek kangrenleşmektedir? Ülkemiz acımasız küresel siyasi ve ekonomik politikalar karşısında adeta ezilmektedir.
Dünyaya hükmeden Kapitalist ekonomilerin bugün uygulanan kurallarında doğal seleksiyon olarak ifade edilen güçlünün zayıfı ezdiği kuralının vahşice işlediğini görmekteyiz. 
2. Dünya savaşından sonra ortaya atılan yardım politikaları, az gelişmiş ülkelerin kalkınma çabalarında kendine yer bulmuştur.
Halbuki kalkınma hareketlerini dış sermaye yatırımlarına bağlayan az gelişmiş ülkeler, yabancı sermayenin gelmesi için istenilen her şeye boyun eğerler.
Buna, yabancı yardımları almak için ulusal haklardan vazgeçmek ve ülkeyi satma noktasına getirecek anlaşmalara evet demek de dahildir.
Yeni dünya düzeninde bunun yolu olarak, az gelişmiş ülkeler, özellikle 2. Dünya savaşından sonra dış borçlanmaya dayalı kalkınma projelerini uygulamaya teşvik edilmektedir. Bu ülkelerin içine düşürüldüğü borç batağı ile, dış destekli ekonomi programları çerçevesinde tarım, sanayi, maliye vb. alanlarda yapılan sözde reform önerileri ile yerine getirilmesi gereken bir yığın siyasi ve sosyal talep ortaya çıkmıştır.
Dışarıdan alınan kredilerin hepsi şartlara bağlıdır.
Şirketler ise dış kaynaklı devlet borçlarının büyük bölümünü teşvik adı altında satın alırlar.
Devlet, dış borçlarını ödemeye çalışırken; uluslararası şirketler ülke içinde yaptıkları yatırımlarla büyük kârlar elde ederler.
Böylece devlet ve millet borçlanırken, borcu veren ve kâr elde eden yabancı şirketler ve yerli ortakları olurlar.
Küresel dünyada büyük sermaye sahipleri, üretimden ziyade "parayla para kazanma" metodunu uygulamaktadırlar. Bu yöntemle, büyük oranda riskli ve zahmetli kazanmaya dayalı olan üretimden çekilmişlerdir.
Bu şirketler, üretimlerini, emek ve kaynağın çok ucuz olduğu ülkelere yaptırmaktadırlar.
Çünkü üretim yapan geri kalmış ülkelerin para ve sermaye piyasalarında para spekülasyonlarıyla para kazanmak daha kolaydır.
Yeni dünya düzeninde sömürü yönteminin adı ve adresi uluslararası şirketlerdir.
Türkiye'de uluslararası bir şirketin ortak olmadığı holding yok gibidir. 
Gelinen noktada, paradan para kazanmak maksadıyla dünyada serbest dolaşan para miktarı, dünya ticaret hacminden neredeyse 20 kat daha büyük bir rakama ulaşmıştır. Bu kadar büyük paraların yıkıcı ve spekülatif etkileri ise malumdur" (Prof. Dr. Haydar Baş, 26-27 Kasım 2005, I. Uluslararası Milli Ekonomi Modeli Kongresi Kapanış konuşmasından, Lütfi Kırdar Kongre Sarayı-İstanbul).
Görene? Köre ne?!