İnsan sevebilmeli

Sevgi, kâinatın özüdür. Sevgi, dünyanın, âlemlerin var olma sebebidir. Sevgi, insanların en büyük ihtiyacıdır. Sevmekle hayat değer kazanır. Sevgiyle insan huzur bulur. Sevince faydalı olur. Öyleyse her şeyin özü olan sevgiye değinmek gerekir.Sevgiden kasıt nedir? Sevginin verdiği dolulukla gönlü doldurmak ve böylelikle, gönlünü tatmin etmek mi? Yoksa gönlündekileri hiç umursamadan, gönlündekinin gönlüne yönelmek mi? Eğer sevgi sadece kendin içinse bu sevgi gerçek değildir. Seven sevileni kendinden önde tutmalıdır. Gönül almak için önce gönül vermek gerekir.Aslında sevgi ispattır. Sevdiğine sevgini ispat etmen gerekir.Eğer vatanımı seviyorum diyorsan, bölünmek istenen ve lime lime edilen vatan topraklarının üzerinde oynanan oyunlar karşısında sessiz kalmazsın.Bayrağımı ve Ata'mı seviyorum diyorsan, bu değerlere dil uzatanlar karşısında susmazsın.Eğer eşini seviyorsan, ona karşı sadakat beslersin.Çocuğunu seviyorsan, geleceği için çaba gösterir, tedbirler alırsın.Doğayı seviyorsan, tahribine izin vermezsin.Anne ve babamı seviyorum diyorsan, saygıda kusur etmezsin.Ve en büyük sevgi olan, ilahi sevgiyi yaşıyorsan, hayatının her sahasında O'nun emir ve yasaklarını gözetirsin. Ne cennet, ne de cehennem? Sevilmeye layık olduğu için sevmelisin. Cemalullah'a talip olup, sadece O'nu murad etmelisin. Bu uğurda benliğini ortadan kaldırmalısın. Seni O'na yaklaştıracak her şeye yakın, uzaklaştıracak her şeyden uzak olmalısın. Seni O'na yaklaştıracak olan rehberine teslim olacaksın. Bu uğurda yanacaksın, ağlayacaksın. Evet, sevgiden ağlayacaksın ama bu sadece sana fayda verir. Oysaki sevgi sadece sana fayda vermemeli! Bu aşkla sevgilinin isteklerini yerine getirip O'na fayda sağlamalısın. O'nu hoşnut edeceksin.İşte bu şekilde ancak sevebilirsin, aksi halde sadece sevdiğini zanneder, kendini kandırırsın.