Ekonomiyle siyaset etle-tırnak gibidir

Terör gündemiyle beraber her gün sarsılan Türkiye,  maalesef ekonominin gidişatı ve ülke siyasetine tesirleri açısından ciddi bir ihmale kurban gitmektedir. Türkiye ya terör ya da suni meselelerle meşgul edilirken ekonominin;  iç ve dış siyasetin, askeri gücün, milli birliğin, ulusal güvenliğin ve istikrarın temeli olduğuna değinmek gerekir. Kısaca ekonomik dengeleri oturmayan ve devamlı kriz geçiren ülkelerin varlıklarını uzun süre devam ettirdikleri görülmemiştir. Bu konu aynı zamanda politik iktisadın konusudur. Yani bağımsız bir siyaset izlemek için elinizin güçlü olması ve ekonomik bağımlılığınızın minimum seviyelerde hatta hiç olmaması gerekir. Ekonomisi dışa göbekten bağlanmış bir ülkenin siyasilerinin bağımsızlık nutukları atmaları tamamen palavradır. Meseleye bu açıdan yaklaşıldığında Türkiye’nin içinde yuvarlandığı 2002-2012 dönemi borç, cari açık ve dış ödemeler dengesizliği sarmalı siyasi erki tamamen iktidarsız kılmaktadır. O zaman şu soru akla geliyor:  Siyaseti kim şekillendiriyor? Yani çanlar kimin için çalıyor?
Osmanlı İmparatorluğu için sonun başlangıcı 1854 yılı ilk borçlanma tarihidir. Ödenemeyen borçlar sonucunda İmparatorluk çok kısa bir sürede yıkılır. Yıkıldığı 1918 tarihindeki ordusu dünyanın hatırı sayılır askeri güçlerinden biriydi. Dünyanın en büyük 3. veya 4. ordusu olduğu iddia edilir. Ama devasa bir askeri güç de devleti kurtaramamıştır. Çünkü devlet borç batağındadır. Ordusu da terhis edilir ve malum gelişmeler yaşanır.
SSCB de ekonomi sistemi olan komünizmin yıkılmasıyla beraber birliğini koruyamadı. Dünyanın tir tir titrediği Kızılordu’nun varlığına rağmen başta Türk cumhuriyetleri olmak üzere Baltık ülkeleri dahil bütün devletlere bağımsızlık vermek zorunda kaldı.  Birliğin ana ülkesi Rusya, Yeltsin döneminde yaklaşık 15 yıl ABD’ye bağlı bir devlet gibi yaşadı. Krizlerin birbirini kovaladığı Rusya da, Doğu Almanya’nın Batı Almanya’ya 50 milyar marka satılması da bu çöküşü engelleyemedi.
Yeltsin’den sonra Putin yönetimi Ruslar için yepyeni bir dönemin habercisi oldu. Kapitalizmin hastalıklı ve küreselleşmenin şeytani oyunlarına kurban olmak istemeyen Putin; akıllı, araştırmacı ve yenilikçi danışmanları sayesinde Milli Ekonomi Modeli’nden istifade etmeye ve uygulamaya muvaffak olur. (Ayrıca danışman dediğin böyle olur. Putin’i yanıltmayarak ve hiçbir komplekse kapılmadan doğru olanı seçmeleri takdir edilecek bir mevzu. Helal olsun.)
Putin ne yaptı da Rusya kurtuldu?
Doğum ikramiyesi verdi. Doğum yapan her kadına 15 bin dolar. (Milli Ekonomi Modeli sayfa:233)
Dış ticareti dolar veya avro değil de rubleyle yani milli parasıyla yaptı. (Milli Ekonomi Modeli sayfa:270, 278,272)
Stratejik sektörleri (enerji, bankacılık, madenler, iletişim, ulaştırma v.b.)   yabancıların elinden kurtardı. (Milli Ekonomi Modeli sayfa:303)
Milli paralarla ilk ticaret anlaşmalarının Çin, Hindistan, İran ve Asya’nın birçok ülkesiyle yapılması beraberinde siyasi bir bloklaşmayı getirdi. Asya bloğunun İlk testi Suriye krizinde başarılı oldu. BM, ABD, AB, NATO, Arap Körfez ülkeleri ve Türkiye birliğine karşı aylardır direniyor. Suriye’yi teslim etmiyor. Bir anlamda tek kutuplu olduğu iddia edilen yenidünya düzeni ve Büyük Ortadoğu Projesi’nin sonunu getirdi. Putin, kısaca ABD ve şürekasına dur diyerek dünya siyasetindeki etkin rolüne kavuştu.
Bu başarı, tamamen ekonomi ile ilgili olup Prof. Dr. Haydar Baş’ın ortaya koyduğu tezle mümkün olmuştur. Putin, eğer MEM ile tanışmasaydı muhtemelen eski ve köhne fikirlere sarılacak ve hüsrana uğrayacaktı.