Yalnız mü’min! Mümkün mü?

Mü'minim diyenin yalnızım demesi; Habibiyle, melekleriyle, dostlarıyla, kelamıyla, zikriyle ve fikriyle yalnız bırakmadığı kulun, Yaratanına isyanı değil midir? Bu kadar birliktelik ortamında duyulan yalnızlık, sahibinin eksikliğini, belki de nankörlüğünü göstermez mi? Mümkün değil ama, öyle hissediyorsanız son verelim mi yalnızlığa?

Bu tür his ve düşüncelerimiz için Cenab-ı Hak; yanlış düşünüyorsunuz dercesine Kelam-ı Kadim'inde beraber olduğumuzu vurgulamak için 'şah damarı' yakınlığını örnek verir. Sahi, şah damarı bize ne kadar yakın? Mesafe yoktur, şah damarı sen, sen şah damarısın. Allah sende, sen… Evet mesele senin benim Allah'ta olmam.

Sadece bu noktayı halledersek inanın yalnızlık yerine birlik ve mutluluk şarkılarını mırıldanıyor olacağız. 

Kulluğumuzu yerine getirmeye gayret ettikçe, kul olmanın şerefini düşündükçe, besmeleyle başlayıp tesbihatla yücelttiğimizde, tevbeyle yakarıp nimetine şükrettiğimizde, eğlencemizi Kelime-i Tevhit yapıp büyüklüğünü ve sanatı karşısında tefekküre daldığımızda Yaratanla beraberiz, O da bizimle…

Yeter mi? Elbette hayır. Rabbimiz biz kullarıyla beraberliğini sürdürme adına sayısız sebepler halketmiştir.

Resûlullah (sav), âlemlere rahmet Muhammed Mustafa, Yaratanın dostu ve Habibidir. Dostun dostu dost, habibin habibi habiptir. Sevgili Peygaberimiz (sav)'in Yüce Allah ile daim beraberliğini fırsat bilip, O'ndan ayrı kalmayacağız. Beraberliğimizin daim kalması için, selatü selamımızı dilimizden düşürmediğimizde, Yaratanla beraberiz, O da bizimle…

Mukaddes kitabımızı açtık başladık okumaya. Yüce Allah ile konuşuyoruz. Melekler iştirak etmiş bizi dinliyorlar. Adeta mukabele halinde Yaratanla beraberiz, O da bizimle…

Büyükler namaz için günde beş kez huzura çıkmaktır derler. Doğrudur lakin eksiktir. Mü'minin huzuru ilahiden ayrıldığı mı var? Allah'ı büyükleyerek namaza başlar, tesbihat ve kıraatla devam ederiz. Duydum kulum seni der; Hakk. Yaratılanlara yapılırken eziyet veren kulluğun, Allah'a yapıldığında kalbi nasıl da tatmin ettiğine şahit olur mü'min. Tahiyyatta miracı seyredersin; Resul bütün tağzimlerini Rabbine sunarken Allah'ın selamıyla muhatap olur. O an bile ümmetini unutmayan Nebi, selamı ümmeti için de alır. Muhabbet meclisine şahit olan meleklerin Kelime-i Şehadetiyle cuşa gelirken, Yaratanla beraberiz, O da bizimle…  

Tevbe, istiğfar, şükür, selatü selam ve Kelime-i Tevhitle zikre başlarsın; Allah kulunu affedeceğine söz verirken meleklerini şahit tutmuştur. Bu ortamı teneffüs ederken, Yaratanla beraberiz, O da bizimle…

Abdestli gezerken Resûlullah'tan müjdeler alıyorsun. Her an ibadet ediyormuşuz gibi sevap kazandığımızı haber verirken Yaratanla beraberiz, O da bizimle…

Başıboş oturduğun sanılırken sen huzurdasın. Nafile ibadet tefekkürle meşgulsün. Mevla'nın azametini ve sanatını seyrediyor ve tesbih ediyorsun. Ulvi âleme dalarken Yaratanla beraberiz, O da bizimle…

Yanımızdan ayrılmayan Hafaza Meleklerine, her gün bilmem ne kadar selamlaştığımız Münker, Nekire ne demeli? Bir güzelimizi bin, bir çirkinimizi bir yazarken melekler gibi Yaratanla beraberiz, O da bizimle…

Rızasını umarak, dinine, davasına hizmet ederken berabersin, kulunun duasını alırken berabersin, ezanda müezzine eşlik ederken berabersin, gönlüne düştü berabersin, iyilik yapmaya niyet ettin berabersin, kötülükten vazgeçtin berabersin, berabersin… O da bizimle…

Lütfen söyler misiniz; rızası için namaz kılıp abdestli yatan mü'min uykusunda Allah ile oluyorsa, ne zaman beraber olamaz?

Müsaadenizle beraberliklerimize bir ekleme yaparak yazımı bitirmek istiyorum. Allah'ın nasbı, Resûlullah'ın nesli Ehl-i Beyt ile beraberlik Allah ile beraberliktir. Prof. Dr. Haydar Baş'ın Ehl-i Beyt külliyatının hangi eserini açarsanız; sahibi size kucak açacak, yalnızlığınızı giderecektir. 

Ayrı kaldığımız zaman dilimi var mı? 

Rabbimiz, beraberliğimizi her daim sürdürecek gönül nasip eylesin.

Sağlıcakla kalın!..