Niyet ettik vatandaşın cenazesine

Geçenlerde kıymetli bir okuyucum "Niyet mektubu nedir biliyor musun?" başlıklı yazı göndermiş... "Günlerdir üzerinde durup düşünüyorum. Böylesine bir mektup tarafımızdan IMF'yi memnun etmek uğruna nasıl yazılır?" diyor. Ben de bu ilgi üzerine vatandaş olarak meseleyi aydınlatmak için kendisinin yazılı olarak yolladığı metni aynen size aktarıyorum.

"Mektuplar geçmişte önemliydi... Yakınlarımıza ve sevdiklerimize yazdıklarımız mektuplar nasılsın, iyi misin, orada havalar nasıl diye başlar.. Selam eder ellerinden, gözlerinden öperim diye biterdi. Bazen memleket havası, bazen de sevda kokardı o mektuplar..

Bir de bu mektupların ülke liderleri ve kurumları arasında olanları vardı. Bu daha eskiye dayanır ve birçok sorun bu şekilde çözülmeye çalışılırdı. Uluslararası hukukta önemli bir haberleşme aracı idi. İşte bu ikinci mektup şekli hâlen kullanılmaktadır. Günlük hayatımızda sık sık duyduğumuz "niyet mektubu" bunlardan.

Niyet mektubundan seçilen bir kaç madde:

'İcra ve İflas Kanunu'nda gerekecek değişiklikleri belirtmek üzere bir komisyon oluşturulacaktır. Mahkemelerin kapasitelerinin artırılması için yargı sistemine ilişkin idari prosedürlerin iyileştirilemsi hususunda gereken destek de sağlanacaktır'.

Soru: Ne demek istiyor?

Cevap: Uyguladığımız ekonomik programın başarısı sayesinde binlerce şirket iflas etti. Haliyle bunların icra ve iflas davaları mahkemelerimizi çok meşgul ediyor. Mahkemelerimizin kapasitesi buna müsait değil. IMF'den temin edeceğimiz malî destek ile bu kapasiteyi arttıracağız. Haczetmedik bir tane şirket bırakmayacağız. Böylelikle verilen borçların yerli yerinde kullanılmış olduğunu bir kez daha göstermiş olacağız. Bu şekilde ekonomik büyüme çok daha rahat bir biçimde gerçekleşecektir.

Madde: '2001 yılında arazi satışlarının arttırılması amacıyla gösterilen çabalar arttırılarak sürdürülecektir. Bu konudaki anayasal engelleri kaldırmak için çalışmalar yapılacaktır'.

Soru: Ne demek istiyor?

Cevap: 2001 yılında arazilerimizin yabancılara satışı konusunda büyük gayretler sarfettik. İnsanımıza "alacağımız borçlar" karşılığında vermemiz gereken şeyin "topraklarımız" olduğunu anlatmaya çalıştık.

Madde: 'Tütün Kanunu 3 Ocak 2002 tarihinde Meclis tarafından kabul edilmiştir. (Böylelikle bu ön koşul yerine getirilmiştir.) Bir sonraki aşama olarak, Tekel için bir özelliştirme planı hazırlanacak ve Eylül ayı sonuna kadar Bakanlar Kurulu tarafından kabul edilecektir. (Dördüncü gözden geçirmeye ilişkin ön koşul).

Soru: Ne demek istiyor?

Cevap: Müjde... İsteğiniz üzere artık tütün diye bir şeyimiz kalmadı. Zaten zararlı da bir şeydi. Hem bu bir başlangıçtı. Eylül ayı sonuna kadar Tekel diye bir şey kalmayacağına dair söz veriyoruz. Bu plan Bakanlar Kurulu tarafından kabul edilecektir.

Evet... Atatürk bugün yaşasaydı ve şu niyet mektubunu okusaydı ne derdi acaba? Ve ne yapardı?"

***

Kıymetli kardeşim bir kaç madde için sorumluluğunu hissederek düşünmüş fikrini ortaya koymuş. Aslında bu davranış biçimi yüreği vatan sevgisiyle dolu her fertte vardır. Kimi yazar, kimi söyler, kimi de gönlünde saklar.

Memleketimizin huzuru, kalkınması, menfaatleri konusunda özellikle şu günlerde dikkatli olmak zorundayız. Şu hakikate ısrarla inanıyorum ki: "Varlık içinde yokluk çekiyoruz." Bir borç uğruna, renkli hülyalar uğruna elimizdeki nimetleri değerlendirmekten geri kalıyoruz. Kebap yiyeceğiz beklentisiyle açlıktan ölüyoruz.

Bizim iktisadımızda, imkânlarımızda, toprağımızda, tarlamızda, bahçemizde, sanayiîmizde noksanlığımız yoktur. Noksanlık bahçeye ekmeyin, tarlayı biçmeyin, sanayiî kurmayın diyenlerdedir.

Bu yazımda ekonomik tabirlere girecek değilim. Ama Prof. Dr. Haydar Baş Bey'in "Ekonomik programını okumanızı" tavsiye ederim.

Bizim hiçbir konuya ilgisiz kalmamız mümkün değildir. Daha dün bir arkadaşım devletimizin en önemli sanayiî kuruluşlarından birinde ücretsiz olarak izine ayrılacağından bahsediyordu...

Paşabahçe Cam Sanayiî'nin etrafında kurulu yüzlerce cam işleme (dekor) atelyeleri vardı. Ahmet Usta tam 25 yıldır onlarca usta kalfa yetiştirmiş sabah girdiği "ışık görmez" atelyede hem geçimini temin ediyor, hem ülke ekonomisine katkıda bulunuyor, hem de çırak yetiştirerek eğitimi destekliyordu. Şimdi gidin görün Ahmet Usta'mı: Bir akülü araba almış "çocuklara kiralık" diyerek "baloncular" gibi sokaklarda rızık derdine düşmüş...

Ahmet Usta gibi içi kan ağlayan; işi, dermanı, aşı tükenen binlerce vatandaşın feryadını da artık duyan yok. Hem de daha "iyi niyet mektupları" yazılacak.

Tâ ki yeni bir soluk gelene kadar. Ha bu yazının başlığını bir daha okuyun. Bence "iyi niyet" mektubu vatandaşı unutma mektubudur.