Sessiz zikir bid'ati ve cehri zikir-IV

Dudakları hareket ettirmeden, kelimeler duyulmadan Allah zikredilmek istenirse, bu yapılana tefekkür denir. Peygamber Efendimiz ve sahabe-i kiram efendilerimizin, düşmandan zarar görme tehlikesi olmadığı güven ortamında, her zaman zikrullahı sesli bir şekilde cehren yaptıklarını rivâyet edilen hadislerden öğreniyoruz. Doğru olan da bu şekilde zikretmektir.  İbn Abbâs'tan (radiyallahu anh) rivayetle; "Allah Resûlü'nün (sallallahu aleyhi ve sellem) zamanında, cemaat farz namazından selâm verip ayrılırken seslerini zikirle yükseltirlerdi. Bu sesten onların namazdan ayrıldıklarını anlardım." (Buhârî, Ezân 155, I, 204).Diğer rivâyet;"Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) namazı bitirdiğini ancak (yüksek sesle söylediği) tekbirden anlardık." (Buhârî, Ezân 155, I, 204; Müslim, Salât no: 120-1, s. 410).    Câbir'den (radiyallahu anh) rivayetle; "Bakî'de bir ateş gördük; gittik baktık ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kabirde duruyor ve şöyle diyordu:'Haydi, adamı verin!'Onu kabrin yan tarafından verdiler. Baktık ki, sesli zikreden adamın cenazesi değil mi?" (Ebû Dâvud, no: 3164).Abdullah b. Sinan rivayet eder:Ebu Abdullah (Ca'fer Sâdık aleyhisselam) şöyle dediğini duydum:Resûlullah (s.a.a.) buyurmuştur ki:"Bana salât getirirken sesinizi yükseltin çünkü Bana salât getirmek nifakı ortadan kaldırır." (Usûl-i Kâfi, c.2, s.788). es-Sâib b. Hallâd'dan (radiyallahu anh) rivayetle; Peygamber Efendimiz buyuruyor ki:"Cibrîl Bana gelip dedi ki: Ey Muhammed, ashâbına söyle; telbiyede seslerini yükseltsinler!" (Mâlik, Hac no: 34, s.334).