Bir öykü!

Bazı Avrupa ülkelerinde ilkokullarda okutulan "Kırmızı ibikli küçük tavuk" adlı kitaptaki öykü, Türkiye'nin getirildiği bugünkü duruma ışık tutuyor. Öyküyü bana gönderen okurum, bu öyküyü yazan ya Türkiye'den esinlendi, ya da Türkiye'yi kırmızı ibikli küçük tavuğa çevirenler bu öyküden esinlendiler, diye de eklemeyi unutmamış.Türkiye'de aşağıdaki öyküyü nerdeyse aynen yaşayan en önemli sektörümüz tekstil sektörü olmuştur. Bu sektörün içindekiler daha iyi anlayacaklardır. Bugün ise bu öyküde basitçe anlatılan şeyleri yaşamaya başlamamış hiçbir sektör maalesef kalmamıştır. Şimdi öykümüze geçelim ve yorumu size bırakalım.Zamanın birinde bir çiftlikte kırmızı ibikli küçük bir tavuk yaşarmış. Tavuk kendi yiyeceğini kendisi bularak ve bu güzel çiftlikte çok mutlu bir hayat yaşamaktaymış. Bir gün birkaç tane buğday tanesi bulmuş ve bunları ekerek daha çok yiyecek elde edeceğini düşünmüş. Ancak nasıl ekeceğini bilmediği için başkasını bulamadığından kendisini kıskanan bazı arkadaşlarından yardım istemek zorunda kalmış. ? Bu buğday tanelerini ekmek için kim bana yardım edecek? Ördek cevaplamış: ? Ben yardım edemem, ancak istersen sana kahve tohumu satabilirim. Buğday yerine kahve ekersen, çok para kazanır ve istediğin kadar buğday alırsın.Domuz oradan seslenmiş: ? Ben de yardım edemem, ancak kahve ekersen ürünlerini ben satın alırım.Fare hemen atlamış: ? Ben buğday ekiminden anlamam ancak kahve ekmek için gereken parayı sana borç verebilirim, sonra ödersin.Ticaretten ve tarımdan anlamayan kırmızı ibikli şirin tavuk, bu sözler sonrasında buğday ekmekten vazgeçmiş ve kahve ekmeye karar vermiş. Ancak kahve nasıl ekilir bilmediğinden yine yardım istemiş: ? Kahve ekmek için kim bana yardım edecek? Ördek: ? Ben yardım edemem, ancak kahvenin çabuk büyümesi için gereken gübreyi sana satabilirim, demiş. Domuz: ? Ben kahve yetiştirmekten anlamam ancak kahveleri zararlı böceklerden korumak için ilaca ihtiyacın var. İstersen sana satarım, demiş. Fare de: ? Gübre ve ilaç için gereken parayı istersen sana borç olarak veririm, demiş. Sonunda kırmızı ibikli küçük tavuk çalışmaya başlamış. Çalışmış, çalışmış. Kahve yetiştirmek buğday yetiştirmekten daha zormuş. Kahve için daha çok gübre ve ilaç gerekiyormuş. Ama tavuğumuz sonunda çok zengin olacağını hayal ederek sabretmiş. Ve sonunda hasat zamanı gelmiş. Gerçekten de tavuk çok miktarda ürün elde etmiş, kendisine yol gösteren arkadaşlarına seslenmiş: ? Kahveleri satmama kim yardım edecek?Ördek: ? Ben yardım edemem, ancak kahveleri işlemek ve paketlemek için benim fabrikama getirmelisin.Domuz: ? Ben de yardım edemem, zaten her önüne gelen kahve ektiği için kahve fiyatları çok düştü, senin kahven beş para etmez. Fare: ? Ben bu işlerden anlamam, ayrıca artık sana verdiğim borçları ödemen lazım.Sonunda kırmızı ibikli küçük tavuk gerçeğin farkına varmış ve buğday yerine kahve ekmenin büyük bir hata olduğunu anlamış. Çünkü borç içinde imiş ve yiyecek tek bir lokması yokmuş. Açlıktan ölmemek için yine yardım istemiş: ? Yiyecek bir kaç lokma bulmama kim yardım edecek? Ördek: ? Ben yardım edemem, senin hiç paran yok.Domuz: ? Ben de yardım edemem, zaten herkes kahve ektiği için buğday eken de kalmadı, yiyecek yok. Fare: ? Ben yiyecek bulamam. Ancak bana borçlarını ödemediğin için para yerine senin tarlanı almak zorundayım, iyi bir tavuk olursan, belki senin o tarlada boğaz tokluğuna çalışıp, benim için buğday yetiştirmene izin verebilirim. Şimdilerde bizim kırmızı ibikli küçük tavuğumuz, artık farenin olan eski tarlasında karın tokluğuna buğday yetiştiriyor.