Atatürk 'Bey' idi 'derebeyi' değildi

İstiklâlci bey ruhunu unutmak, Türk'ün devlet ve millet olarak felâketidir. Bey, kimseye bağlı olmayan, yabancı hiçbir devlet ve odaktan emir almayan özgür Türk millî iradesinin temsilcisidir. Derebeyi ise Bizans, Amerika, Avrupa Birliği, Rusya, Çin İmparatoruna bağlı, küçük özerk şehir devletçiğine razı olan tekfurdur.Türk devlet ve milletinin bölünüp yok olma sebeplerinden biri de, Türk beylerinin soylu beylik ruhunu terk edip, derebeylik zilletine razı olmalarıdır. Bilge Kağan atamızın 735 yılında Orhun Abidelerinde Türk devletinin ve milletinin neden çöktüğü ile ilgili olarak söylediği şu cümle çok önemli: "Çin milletine (Türk milletinin) beylik erkek evlâdı kul oldu, hanımlık kız evlâdı cariye oldu." Bu yüzden Göktürk Devleti dağıldı.Doğu Göktürkleri zayıflayıp siyasî, askerî güçlerini kaybedince Çinliler tarafından esir edildiler. Türk hakanlarının çocuklarını bile asimile ettiler. Hatta Çin sarayını basan Türk Hakanı Yehu'nun oğlu olan Kürşad bile, Çin sarayında muhafız olarak görev yapıyordu. Yani Türk milletine bey olacak Kürşad, Çin sarayının muhafızı yani kulu, kölesi olmuştu. Fakat sonra köleliğe isyan edip, bey ruhuyla hareket ederek 39 arkadaşıyla birlikte özgürlük mücadelesine girişti ve Çin sarayını bastı.Burada bizim için Çin milletinin günümüzdeki yani Türkiye Türklüğü için karşılığı Amerika ve Avrupa'dır. O zaman Türk devlet ve milletini çökerten Çin emperyalizmi imiş, şimdi ise Türkiye Türklüğünü çökerten emperyalist Amerika ve Avrupa Birliği'dir. Nitekim Atatürk'ün ölümünden sonra Türk devletini idare etme mevkiine getirilenlerin neredeyse tamamı istiklâlci, tam bağımsız, kendi kararını kendisi veren, kimseden emir almadan devleti yöneten istiklâlci Türk beyi değil, Batının sömürge valisi gibi hareket eden derebeyleridir. Türk milletine beylik yapacak yerde Batı emperyalizmine kul olmuşlardır. Nice beylik erkek evladımızın, nice hanımlık kız evladımızın Amerika'nın, Avrupa'nın siyasi, ekonomik, eğitimsel ve kültürel tezgâhından geçtikten sonra, Amerika'ya icazet almaya gittikten sonra gelip onların kulu ve cariyesi olarak görev yaptıklarını gördük. Atatürk'ten sonra bazı erkek ve hanım başbakanlarımızın, cumhurbaşkanlarımızın hangilerinin bu kategoriye girdiklerini takdirlerinize bırakıyorum. Bey ve hanım olmak yerine kul ve cariye olmayı içine sindiren sömürge valileri, teslimiyetçi taşeronlar, Batı vesayetçileri, Batı emperyalizminin demokrasi diye, Büyük Orta Doğu Projesi diye ellerine tutuşturdukları Türk devletini bölücü, etnikçi politikalarını uygulamak zorunda kalmaktadırlar. Türk devletini ve milletini bölmek, hatta yok etmek istemiyorsanız her türlü dış emperyalist odağa, kişiye ve devlete ya da kuruma tam teslim olmuş, emir eri gibi hareket eden "kul" ve "cariye" kimliğinden sıyrılıp istiklalci "bey" ve "hanım" ruh ve şahsiyetini kazanmanız gerekiyor. Amerika'ya gidip "ben sana daha iyi hizmet ederim, onu alma beni al, onu seçme seçtirme, beni seç ve seçtir" politikası derebeylik ruhudur. Bunun Atatürk "bey"liği ile yakından uzaktan alakası yoktur. Atatürk bey idi, derebeyi değildi. Atatürk emperyalist Haçlı Batının vesayetinde ve onların lütfuyla değil, Batı emperyalizmine karşı savaşarak, direnerek, mücadele vererek istiklâlini kazanmış bir devlet kurdu. Ama ondan sonra gelenlerin birçoğu bey olmayı değil, derebeyi olmayı seçti. Atatürk izzeti, bunlar zilleti seçti.Millî Mücadele yıllarında İngiliz Muhipleri Cemiyeti, Wilson Prensipleri Cemiyeti gibi mandacı, teslimiyetçi, dernekler etrafında toplanan şahsiyetsizler, kendilerine, vicdanlarına, milletlerine ve Allah'larına olan özgüvenleri yok olmuş zavallılar derebeyi olmayı, Atatürk ise "ya istiklâl ya ölüm" fermanıyla istiklâlci bir Türk beyi olmayı seçmişti. Bugün İngiliz Muhipleri Cemiyeti'nin torunları olan Avrupa Birlikçiler, Wilson Prensipleri Cemiyeti'nin torunları olan Amerikancılar, Kürt Teali Cemiyeti'nin torunları olan PKK, İslam Teali Cemiyeti'nin torunları olan bazı İslamcı tarikat ve cemaatler de aynı şekilde Türkiye'yi bölüp parçalayarak Avrupa Birliği ve Amerika sömürgesi yaparak derebeyi olmayı tercih etmiş durumdalar. Bu da doğal olarak Türk devletinin ve milletinin bölünüp parçalanması ve yok olması demektir. Buna karşı çare ve çözüm nedir denirse, uzağa gitmeye gerek yok. Çare Atatürk beklemek değil, Atatürk olmaktır.