Türk'ün nefesine ihtiyacımız var

Vaktinden evvel açan çiçekler vardır, sanırsınız ki bahar geldi... bir bakarsınız akşam olmadan soluvermiş... umudunuzu da beraberinde alıp götürüvermiş...

Uzun zamandır ülkemiz ,vatanımız, canımız kriz üzerine kriz yaşıyor. Sabah açıp akşam solan çiçekler misali bir umuttan diğer umuda koşup duruveriyoruz. Bu iyiydi yok bu daha iyiydi... Her gelen bizi biraz daha tüketip gidiyor. Belki kendi şahsına birçok menfaat kazanıyor ama hep kaybeden millet oluyor, gençlik oluyor, geleceğimiz oluyor... tıpkı cepten yiyen tüccar misali bir türlü işi rayına koyamıyoruz...

Buna mahkum muyuz? Hayır!

Tarih Türk milletinin en kötü dönemlerden bile bir yolunu bulup yüzünün akıyla çıktığına binlerce kez şahit olmuştur...

Yine yapabiliriz... Bu krizi, bu sıkıntıları, işsizliği, yoksulluğu sırtımızdan atabiliriz.

Hepimizin göğsünde ki vatan aşkı, din aşkıyla bu işin üstesinden de gelebiliriz...

Eskiden gelen Avrupalıların hayran hayran gezdikleri temiz, müreffeh ve huzurlu kentleri tekrar kurabiliriz...

Yaşam standardımızı Amerikanın bile üzerine çıkarabiliriz...

Buluşlar,icatlar,birçok yenilikler yapabiliriz...

Her sahada tekrar söz sahibi lider ülke olabiliriz...

Atacağımız her olumlu adım biraz da kan ağlayan dünya için olacak...

Biz problemlerimizi çözüp kainat devleti olmadan Ortadoğu'ya, Asya'ya,Afrika'ya huzur gelmez...

Dünyayı hızla tüketen,kirleten,her türlü çevreci ikaza rağmen doymak bilmeyen iştahası için dünyayı ve insanlığı yok etmeye devam eden batı medeniyetinin kirli,karanlık ve vahşi yüzünü ufkumuzdan silmek için Türk'ün nefesine ihtiyacımız var...