Kapitülasyonların kaldırılışına karşı

17 Ağustos 1917'de Anlaşma Gurubu Devletleri Elçileri ayrı, ayrı gelerek Sadrazam'a devletleri adına, Osmanlı Devleti'nin tarafsız bir siyasa izlemesi halinde bazı inancalarda bulunurlar. İngiltere, Fransa ve Rusya'nın ortak düşüncesi şöyledir:""Osmanlı Hükümeti savaşın sonuna kadar tarafsız kalırsa onun toprak bütünlüğünün inancalanacağını ve her türlü saldırıya karşı savunulacağını"" bildirirler. Anlaşma Gurubunun vermiş olduğu bu ortak düşünceye dayanan inancalar, İstanbul'daki diplomatlar tarafından hazırlanmış dayanağı olmayan düşüncelerdir. Büyük Elçiliklerin vermiş olduğu bu inancaları incelediğimiz zaman şu özellikler göze çarpar: 1- Sözlü olarak verilmiş olması. Yazılı bir belge olmadığı için ileride inkârı veya başka bir şekilde yorumlanmasının kolay olması. 2- İnancalar sadece savaş dönemine aittir. 3- Bu inancanın, sadrazamın makamına üç Devlet elçisinin de ayrı, ayrı görüşerek yapmalarıdır. Bu davranışlar resmi diplomasi kurallarına aykırıdır.1856 Paris Konferansı ve 18178 Berlin konferansı ile Avrupa Büyük Devletlerinin tamamı da, Osmanlı Devletinin toprak bütünlüğünü inancalaşmışlardı. Fakat eğitim sistemimizin ortaçağvari bir sisteme dayalı olmasından dolayı ordumuzu zamanın teknolojik gelişmelerine göre düzeltemeyince ülke bütünlüğünü koruyamaz duruma düşmüştük. Ordumuzu Avrupa'nın sanayileşmiş ülkelerinden aldığımız silahlarla ıslah etmemize rağmen topraklarımıza göz dikmiş olan Avrupalı emperyalistlerden Fransa,1881 kadar Cezayir ve Tunus'u, İngiltere 1882 de Mısır'ı, İtalya 1911 de Trablusgarb'i işgal ederek topraklarına kattılar. Ayrıca Berlin Konferansından sonra Sanayileşmiş Avrupalı Emperyalist Devletler, gizli anlaşmalar yaparak ülkemiz topraklarını ülkenizi kalkındırmak için yatırım yapıyoruz anlayışı ile paylaşarak yatırımlara başlamışlardı. Emperyalist Devletlerin hepside işgalleri yaptıktan sonra, Osmanlı Hükümetini yatıştırmak için bu pislik hareketini şöyle savunuyorlardı: "İşgalin süresiz olduğunu, bunun asayişi korumak istediği tedbirlerden olduğunu veya bölgeyi gerilikten kurtarmak nedeni ile medeniyete hizmet kabilinden yapıldığını" diplomatik temaslarla ikna etmeye çalışıyorlardı.Sadrazam, Cavit Beyi, bu inancalamaların yazılı belgeye dökülmesi ve imzalanması için görevlendirir. Cavit Bey bunun için bir yazı hazılayarak, İngiliz, Fransız ve Rus Elçiliklerine gönderir: "Evvela; üç sefirin müphem beyanatı müşterekesi yerine münferit, vazıh ve tahriri bir taahhüt: Saniyen: İktisadi Kapitülasyonların ilgasıSalisen: Adli Kapitülasyonların ilgasıHer üç Elçilik bu durumu hükümetlerine bildireceklerini söylerler. Fakat yeni bir yazılı veya sözlü temaslarda bulunmazlar. Çünkü bu durum Emperyalistlerin işine gelmez. Zira Kapitülasyonlar Avrupa Devletlerince savaşmadan kazanılmış sömürme hakları idi. Kapitülasyonlarla, yerli gayrimüslim tebaa ile işbirliği yapan Avrupalı emperyalistler Rum, Gürcü, Sırp, Arnavut ve Ermeni kökenli sadrazamların koruması altında Türk ve Kürtler iliklerine kadar bir köle gibi sömürülüyordu. Tarihimizde ilk kez İttihatçılar milliyetçi olduklarından uyguladıkları milli ekonomi politikası ile Osmanlı halkının sömürülmesine karşı çıkar. Birçok yönlerden eleştirdiğimiz İttihat Terakki Hükümeti bu yönü ilende yani Milli Ekonomi siyasası ile takdire şayan bir siyasi kuruluştur. Ne yazıktır ki bu gün Milli Ekonomi yollarını kapatarak takip edilen piyasa ekonomisi sitemi ile ülkemizi sömürüye açmış durumdayız. Osmanlı garibanları gibi sömürülüyoruz.