Her gün, ah'ı kar biliyorlar! Her günahı kar biliyorlar!

Kerkenez ve angut! Durun hemen kızmayın, argo anlamayın. Bunlar kuş türüdür kuş. Bu iki kuş çeşidini normalde bilmeyiz fakat her ikisinin ismini kaba kelimeler yerine, sokak lisan-ı hâli ile, kahvehane muhabbeti ile bazen şaka maksatlı, bazen kızgınlık hoyratlı, ağzımızdan dökeriz. Gelen geçene kibarca böyle söveriz, yetmez bazen bu isimlerle severiz. Nerden tutarsınız bilmem ama her tarafı tutarsız! "Dilin kemiği yok" der eskiler. Eskiler estiler, esmekteler... Ya yenilere ne demeli? Yağmadan gürle yeni, kendince söyle yeni! Yeni bunlar yeniiii(!) Dedi ki kerkenez: "Hey angut! Konuşma öyle kafadan, rafadan. Açmayalım eski defterleri, parselleri, daha bilmem ne kirlileri. Şimdi bastın benim kuyruğuma, ya girersin uyruğuma ya da buyruğuma!" Kuşlar âlemi bir ses verdi kendi içinden iç sesinden. Yahu! Mademki kuyruğuna bastı bu angut! Daha önce günahı var idi o zaman sen neden ses çıkarmadın? Hani dürüst idin, namuslu idin, şerefli idin! Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır. Şeytan mıydın sustun? Peki, şimdi neden konuşuyorsun? Dilsiz misiniz? Dil siz misiniz? Anladım ki bunlar; her gün, âh'ı kâr biliyorlar! Her günâhı kâr biliyorlar! Durur mu angut! Geçince kerkenezin karşısına; "Bana bak kerkenez!" der. "Bak görüyor bizi herkes. Söylerim büyüklerime, söz geçirdiklerime. Sen yüksekten korkarsın ama ben yüksekten uçarım uçanlarla, uçurtmalarla. Anladık uçurmuşlar seni. Sonra dökersen bütün günahları, hepimizde vardır hepimizin bir günâhı. Aklını başına al, bu gökyüzü hepimizin(!) Sonra yıkılmasın başımıza bu gökkubbe. En iyisi sen ses etme. Zamanı vakti gelince, dökersin eteğinden eline ne gelirse. Elinden geleni ardına koyma derler. Öyle herkese fistan, herkese oyma derler. Gidip başkalarına uyma derler. Daha neler derler. Derler her şeyin en iyisi, en yenisi! Yeni bunlar yeniiii(!) uyandırmayalım milleti, sarmayalım başımıza illeti, otur efendi efendi, efendi (!)" Meydana çıktı kuşların efendisi... Dedi ki: "Ötmeyin bakayım öyle, kısarım sesinizi, toplarım hepinizi, sonra kim kimi yerse. Dediğim gibi yerse! Gerçi yemeğe alışık bunlar, anladım ki; anladım ki bunlar; her gün, âh'ı kâr biliyorlar! Her günâhı kâr biliyorlar!"Geçelim biz; hayvanlar âleminden insanlar âlemine, insanlık âlemine? Ve insanlığın iftihar örneği olan, iki cihan önderi, âlemlerin efendisi Peygamber Efendimizin âlemine? "Ben güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim" sözünü şiar edinmeli, kendimize-nefsimize örnek almalı ve öyle yaşamalıyız. Kur'an-ı Kerim'de Peygamberimiz hakkında şöyle buyrulmuştur:"Ve şüphesiz Sen büyük bir ahlâk üzerindesin." (Kalem, 4). "And olsun ki, Resûlullah'ta sizin için, Allah'a ve ahiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah'ı çok zikredenler için güzel bir örnek vardır." (Ahzâb, 21). "O'nun ahlâkı, Kur'an ahlâkı idi." İşte O'nun ahlâkı ile ahlâklanamayanlar; her gün, âh'ı kâr biliyorlar! Her günâhı kâr biliyorlar!Beş yaşında el vurduğum camimizin rahlesindeki parmak izlerimden; Andımız'ı okuduğum ilkokul bahçesinden, yaşadığım 37 yaşıma ve ömrümün sonuna kadar; varlığım İslam varlığına; varlığım Türk varlığına armağan olsun.