Resulullah'ın zuhur eden mucizeleri

Peygamber mucizeleri içinde meydan okuma manasına uzak olarak, hal ifadesi şeklinde birtakım tecelliler de vardır ki, bunlara mucize ismi verilmez. Bu, 'erhas' diye tabir olunur. Allah Resulu'nun başlarında bir bulut dolaşması gibi... Bazı alimler mucizenin teaddi, yani meydan okuma şartıyla birarada olduğu hükmünü kabul etmezler. Allah Resulu'nun mucizeleri ekrseriyetle teaddisiz meydana gelmiştir. Mucizelerinin zuhura geldiği an: "Şehadet ederim ki, ben, Allah'ın Resûlüyüm" buyururlardı.Peygamber Efendimizin nübüvvet delillerinden biri de şu idi: Kainatın Efendisi ümmi idi. Yani okuyup yazma bilmezlerdi. Üstelik çoğunluğu ümmi olan bir kavim içinde zuhur etmiş ve bu kimseler arasında yetişmişti. Öyle bir diyarda zuhura gelmişti ki, halkın içinde, gelip geçmiş ümmetlerin halini merak eden kimse yoktu. Başka bir yere gidip herhangi bir alimin karşısına çıktıkları ve ondan faydalandıkları da olmamıştı. Dolaysıyla O, böyle insan emeğiyle ulaşan bilgi yollarından hiçbirine sahip olmamasına rağmen geçmiş ümmetlere ait bilgilere sahip bulunuyordu. O devirde, daha önce Allah'ın gönderdiği ilahi hükümler tahrife uğramış ve hadiselerin aslını bilen pek az kimse kalmıştı. Kainatın Efendisi (sav), geçmiş ümmetler hakkında öyle senetler ve bürharnlar gösternde ki, dünyanın bütün alimlerinin bilgisi o inceleklerden bir tanesine yetmedi.Benî Seleme'den İshak b. Yesâri rivayet ediyor:"Benî Seleme'den birkaç yiğit, Allah Resulu'nun huzuruna varıp, İslamiyetle müşerref oldular. Kabilelerine gidip bir kimse, gidip dönenler arasında bulunan oğluna hitap etti: 'O zatın kelamından işittiğini bana naklet'. oğlu, Fatiha Sûresini okumaya başladı. Babası haykırdı: 'Bu ne güzel, ne üstün, ne yüce kelam... Her sözü böyle midir?'. Oğlu cevap verdi; 'Bundan daha güzelleri var'.