Peygamber Efendimizin ahlakı-II

Peygamberimiz bütün güzel ahlakları ve güzellikleri toplamış, örnek bir kişidir. O'nun ahlakını kelimelere sığdırmak çok zordur. 

"And olsun ki, Allah'ın Resulünde sizler için, Allah'ı ve ahiret gününü umanlar ve Allah'ı çok zikredenler için elbette pek güzel bir örnek vardır." (Ahzâb, 33/21).

Peygamber Efendimiz (s.a.a) Herkese değer verir ve hiçbir şekilde nezaketi ihmal etmezdi. Gördüğü insanlara ayırım yapmadan önce o selâm verir, erkeklerle tokalaşır, muhatabı elini bırakmadıkça o da bırakmazdı. Karşısındakine bütün vücuduyla dönerek konuşur ve muhatabı yüzünü çevirmedikçe Resûl-i Ekrem (s.a.v) de çevirmezdi. (Tirmizî, sıfatü'l-kıyâme, 46).

İnsanlara güzel söz söyler, güler yüz gösterir ve böyle davranmanın sevap olduğunu söylerdi. (Buhârî, Sulh, 11, Edeb, 68; Tirmizî, Birr, 36). Yalnız kızması gereken yerde kızar, susması gereken yerde de susardı. Bütün bunları nefsinden değil, her an Allah ile olmanın şuuruyla yaptığından değişik her haliyle de insanları irşad ederdi.

Son derece cömertti. Kendisinden bir şey istendiği zaman ona çok ihtiyacı da olsa verirdi. Bir defasında yamaçta yayılan koyun sürüsünü görüp birkaç koyun isteyen bedevîye bütün sürüyü vermişti. (Buhârî, Cenâiz, 28; Edeb, 39).

O misafirperverdi, Müslüman olsun ya da olmasın tüm misafirlerini en güzel kıyafetlerini giyerek ağırlar, misafirlerini de giderken kapıya kadar uğurlardı. Misafirlerine en güzel ikramlarda bulunurdu.

Peygamberimizin özü sözüne uygundu. Hiç kimse ile alay etmez ve kimsenin dedikodusunu yapmazdı. Kimseye küsmez, küskünleri barıştırır, suçluları affederdi.

Büyüklere hürmet, küçüklere şefkat gösterir; yetimlere, dul kadınlara ve ihtiyacı olanlara çok acır, onlara elinden gelen yardımı yapardı. Kadınların haklarına çok dikkat eder, komşu hukukuna riâyet eder, hayvanların hakları hususunda da büyük titizlik gösterirdi.

Tatlı dilli ve güleryüzlüydü. Hiç kimseye kötü söz söylemez, kötü davranışta bulunmaz, herkesi dinler, kimsenin sözünü kesmezdi. İnsanların gizli hallerini ve kusurlarını araştırmaz, daima haklıyı tutar, kimsenin kabahatini yüzüne vurmazdı.

Resûlullah'ın tasarruf ve davranışı, bütün insanların ahlakı için bir ölçüdür. O'nun tasarruf ve davranışı ile ahlakın sınırı çizilir.