Ölçü "hizmet" değil "istikamet"tir

Sehl İbn-i Sa'd-i Saidi (ra)'den rivayete göre, Resulüllah (sa) Hayber harbinde müşrik Yahudilerle karşılaşıp savaş yapmışlardır. Savaş sona erince Resulüllah askerî karargahına, öbürleri de askerî merkezlerine dönmüşlerdi. Fakat Resulüllah (as)'ın Ashab'ı içinde Kuzman adında bir kişi vardı ki, o düşman ordusundan ayrı düşen, yahut orduya iltihak etmemiş bulunan (kıyıda bucakta bulduğu) Yahudilerin peşini bırakmayıp amansız takip ediyor ve onu vuruyordu. (Bu adamın cengaverliği Resulüllah (as)'a arzolunup)

-Ey Allah'ın resulü! Bizden hiçbir kişi filanın gösterdiği kahramanlık derecesinde kifayet gösteremedi" denildi.

Bunun üzerine Allah'ın resulü:

-"Fakat o cehennemliktir"

(Ashap Peygamber (as)'ın bu haberini zihinlerinde büyüttüler. Hatta) ashaptan bir kişi (Huzaî Eksüm):

-"Öyle ise ben onu takip eder, gözlerim" dedi.

Ravi İbni Sa'd der ki:

Huzai bu Kuzman'la beraber harp sahasına çıktı; o, harp safının neresinde durduysa o da orada durdu. Ve o, harpte ne kadar çeviklik gösterdiyse Huzaî de onunla beraber gösterdi.

Nihayet Kuzman ağır bir şeklide yaralandı. Yaranın verdiği acıya dayanamayarak kılıcını dikti ve göğsünün ortasına saplayarak intihar etti.

Huzaî Eksüm Resulüllah (as)'a vardı ve:

-"Ey Allah'ın resulü, şahadet ederim ki, sen şüphesiz Allah'ın peygamberisin!" Dedi.

Resulüllah:

-Sana ne oldu? (bu şahadetinin sebebi nedir?) diye sordu.

Huzaî:

-"Ey Allah'ın resulü: Az önce şu cehennemliklerden olduğunu haber verdiğin kişi (Kuzman) yok mu? Hakikaten o cehennemliklerdendir" dedi. Ve olayı anlattı:

-Ey Allah'ın resulü! Kuzman'ın cehennemliklerden olduğuna dair haberinizi insanların gereğinden fazla büyütmesi üzerine ben; Bu adamı takip etmeye karar verdim. Ve ardından çıkıp onun her hareketini inceledim. Nihayet bu adam ağır bir şekilde yaralandı ve ölümü kastederek kılıcının demir kısmını yere, ucunu da göğsünün ortasına koydu. Sonra kılıcının üstüne yüklendi. Böylece de canına kıydı.

Bunun üzerine Allah'ın

resulü:

-İnsanlar arasında öyleleri vardır ki, insanların görünüşüne göre cennet ehline yakışır hayırlı işler yaparlar. Halbuki o cehennemliklerdendir. Yine insanlardan öyleleri vardır ki, görünüşte cehennemlilere ait kötü işler yaparlar. Halbuki onlar cennetliklerdendir! Buyurdu.

Yukarıdaki hadisin Ebu Hureyre'den gelen rivayetinde Nebi (as) şöyle buyurdu:

-Kalk ey Bilal, insanlara ilan et ki: Cennete ancak mümin olanlar girer. Muhakkak ki dilerse Allah, bu İslam dinini facir bir kişiyle destekler ve kuvvetlendirir.

(Sahih Buhar-i Muhtasarı, c. 10, s. 266-67-68)

Yapılan hizmetlerin ve diğer faaliyetlerin, bizim bazı şeyleri görmemize, sağlıklı bir şekilde tahlil etmemize mani olmamalı.

Burada her hangi bir kişiyi veya hizmeti eleştirmek değildir muradım.

Ama dinimiz açısından, akaidimiz yönünden sakıncalı, ya da tamamen zıt hareketleri tasvip etmemiz mümkün değildir.

Dinî ve millî bütünlüğümüzü tehdit pahasına da olsa, "hizmet" yapılıyor diye susmamız, ileride telafisi mümkün olmayan tahirabatlara sebep olacak girişimlere seyirci kalmamız asla doğru değildir.

Bizim demek istediğimiz buydu.

Biz yanlış yapıyorsunuz dediğimiz zaman bizim bu sesimize kulak verilseydi, en azından memleketin her yanı bu kadar ve bervasızca misyonerlerin cirit attığı yer olmayacaktı.

İş hanlarının altları kilise dolmayacaktı.

"Her gün en az bir kızımız Hıristiyan olmayacaktı".

Gerçekten "Amentü"de müttefik miyiz?

Sn. Ahmet Şahin! "Ehli kitapla âmentüde ittifakımız var!" diyorsun. Al sana Hıristiyan âmentüsü Ahmet Şahin, Zaman Gazetesi'ndeki Sohbetler köşesinde 17 Nisan 2000'de şunları yazıyordu:

"Zaten dikkatlice bakıldığında görülecektir ki ehl-i kitapla temel noktalarda birlikteyiz. Daha meşhur ifadesiyle âmentüde ittifakımız vardır. Çünkü Allah'ın gönderdiği kitapların hemen hepsinde tekrarlanan âmentüdür: Allah birdir. Peygamberler haktır. Melekler vardır. Kitaplar gönderilmiştir. Ahiret vardır. Ölen insanlar bir gün dirilecek, yaptıkları iyilikten mükafatını, kötülüklerin de mücazatını göreceklerdir.

Bu temel noktalar bir âmentüden başkası değildir ve biz ehl-i kitapla bu âmentüde mütetfikiz. Garip olan şudur ki ittifak ettiğimiz âmentüyü öne geçirmiyor da ihtilaf ettiğimiz teferruatı ileri sürüp mutlak küfre karşı dayanışmamıza engel olarak görüyoruz. Halbuki temelde ittifak varken teferruattaki ihtilaflara takılıp kalmak makul değildir."

Sn Şahin yazısında İslam'ın amentüsüne yer vermişse de her nedense Hıristiyan âmentüsünü es geçmiş. Belki kitapları arasında bulamamamıştır diye armağanım olsun ve neyle ittifak ettiğini de bilsin diye Hıristiyan âmentüsünü buraya not ediyorum. Üstelik Üstad'ının Diyalog adına misyonuna dahil olduğu Katolik Kilisesine göre:

"1. Ben, yeri ve göğü yaratan, herşeye Kâdir Baba Tanrı'ya / 2. Ve Efendimiz olan, O'nun biricik oğlu İsa'ya; / 3. Ruhü'l-Kudüs'ten gebe kalana; /4. Ve bâkire Meryem'den doğana; / 5. O'nun Pontus Pilatus'tan zulüm gördüğüne / 6. Çarmıha gerildiğine, öldüğüne, gömüldüğüne / 7. Cehennemlere indiğine, / 8. Üçüncü gün, tekrar canlandığında, / 9. Göklere çıkıp, Kâdir olan Baba Tanrı'nın sağına oturduğuna, / 10. Oradan gelip ölüleri dirileri hesaba çekeceğine; / 11. Ruhü'l-Kudüs'e, / 12. Mukaddes Katolik kilisesine; / 13. Azizlerin cemaatına; /14. Günahların affedileciğine, / 15. Vücudun tekrar canlanacağına; / 16. Ebedi hayata?inanırım."