Köprü

Gece... Yıldızlı karanlıklarla gelen Derinden bir nefes, ayrılığımız için Saatlerce konuşabilir insan, Kafamızda öyle çok soru var ki... Aslında sadece konuşmak değil, bazen Sükuttur besleyen muhabbeti İçten içe bir geçiştir. Kabuktan öze iniştir. Bulamadım ne yazık... Yine topladım hüzünleri Ardımdan kalanlara acırcasına Vallahi aradığım sen değilsin. Neyi aradığımı biliyorum Ben sadece O Güzel'e varmak içinSenin kurduğun köprüden geçiyorum. Hepimiz ömrümüz boyunca farklı insanlarla tanışıp, farklı duygular yaşıyoruz. Bizim şu anda önem vermemiz gereken duygunun "sevgi" olduğunu, içimizde bir sevgi birikimi taşıyarak bize cehennemin kapılarını açan gurur, hırs, kıskançlık, bölücülük, dedikodu, şehvet ve öfke gibi duyguları kontrol etmemiz gerektiğini düşünüyoruz. Ve tanıştığımız iyi insanlarla bu konuda işbirliği içinde olmamız, birbirimize karşılıksız yardım etmemiz gerektiği inancındayız. Gerçekten gayemiz Rabb'imizin rızası ise ve buna gönülden inanmışsak, henüz "farketme" aşamasında olanlara kapılar açmak, hedefler göstermek, ufukları farkettirmek durumundayız, tabii biz ne kadar uyanabildiysek...Bütün bunları elbette ki tek başımıza yapamayız, insana en çok yardım edecek olan vasıta ve gaye yani araç ve amaç "Zikrullah"tır. İnsan-ı Kamil zikrullahın kendisinde neşv-ü nema bulduğu insandır ki onları bulmak ve sözlerinden öğütler almak sanıldığı kadar zor değildir. Zikrullahtan uzak geçen her dakika bir daha ele geçmeyecek bir fırsattır. Biz İnsan-ı Kamil olmak istiyoruz vakit kaybetmeden.