İki direk bir afiş gayrisi mâfiş

Severim şu sloganları.Slogan atmayı.Bazıları sloganla soğanı,Sarımtırakla sarımsağı karıştırsa da, slogan, "az kelimeyle çok şeyi ifade etme" sanatıdır.Ne tarif ama. Mâfiş ise Arapça bir cümledir.Bir kelimelik cümle.Açılımı ise; "mâ fîhi şeyun". Kısaca anlamı; Bir şey yok.Olumsuzluk yani.Arapların da Ecevit'i var.Türkçe'nin içine isot koydukları gibi.Araplar da çok sever baharatlıgilleri ya.Allah'tan Arapça bilmiyoruz da o güzelim dili ne hale getirdiklerini anlamıyoruz.Ama keşke bilsek, gerisi sırtlan derisi.Dil bilmek kadar güzel bir şey var mı?Kendi dilini konuşamayana lâl dendiği gibi, gittiği ülkenin dilini anlamayana lâl, haline de izmihlal denir.Arap bize üç kağıtçı diye bakar, biz Arap'a beş kağıtçı diye bakarız, bir hac sezonunu böylece tamamlarız.Ama dil bilsek, herşey sütliman, gerisi Süleyman olacak, ama yok işte.Geri bırakılmış Afrikalı en az iki dil biliyor.Sömürge olmanın doyumsuz hazzı(!).Tekrar slogana dönelim.Toplumsal zihindir slogan.Ya da halk korosunun en kalabalık alabalık icar sanatıdır slogan.Hiçbir musikî eğiti almamışların tek ses tek avaz haykırışıdır slogan.Bazen bir isyan,Bazen bir heyecan, ama çoğu kere hezeyandır slogan.Bazen devleti yıkar(!) slogan,Bazen hükümete gözdağı verir.Bazen götürür bağı bir slogan.Bazen yerinden söker dağı slogan.Tabi slogan bitince dağ da geri gelir bağ da.En masrafı slogan ise iki direk arası sapasağlam gerilen, bir sloganla birden çok mesaj verilen ve genelde de hükümete veryansın edilen slogandır.Şu an İstanbul sokaklarında asılan bir afiş var dikkat çeken.Hükümetin 1.7 milyon ton kömür dağıttığından bahsediyor.Eğer bir ülkede 1.7 milyon ton kömür dağıtılıyorsa o ülkede bu kadar da fakir insan var anlamına gelmiyor mu?Ya da şöyle sorayım. İktidara yakışan fakirlere kömür dağıtmak mı, yoksa fakirliği sonlandırmak mı?Yoksa iktidarın tek sığınağı kömüre muhtaç insanların çokluğu mu?Ne kadar çok insan muhtaç kömüre,O kadar iktidarın ömrü üzün süre.Bu sefaleti bir türlü sonlandıramadık.Kaç on yıl daha kömüre, ekmeğe, dona gömleğe muhtaç insanlar ülkesi olmaya devam edeceğiz acaba?Ve kaç on yıl daha bir torba kömüre oyumuzu yanı geleceğimizi satılığa çıkartmak zorunda kalacağız? Kaç yıl daha "bir torba kömüre, bedel ömüre" deyip yaşayacağız?Prof. Dr. Haydar Baş, dünyanın hayran kaldığı ve tamamı orijinal düşüncelerle oluşturduğu "millî ekonomi modeli" ile fakirliğe elveda demeye davet ettiği insanımız kaç on yıl daha bir torba kömüre muhtaç yaşayacak?Hep vermeyi seven ve bunu bir ibadet mantığıyla yapan insanımızı kim veya kimler muhtaç hale getirdi?Hangi sakat mantık bizi dilenci yaptı?Fert olarak, devlet olarak, hükümet olarak elden dilenir hale nasıl geldik?Dahası bu zillet halini izzet diye kim bize takdim ediyor?Şu hale bakın.Her yanı zenginliklerle dolu bir ülke dünyanın en büyük tefeci kurumu, haramiler güruhu İMF'den gelecek yardıma bağladı umutlarını.Hükümeti yardıma muhtaç bir ülkenin vatandaşı nasıl bir torba kömüre muhtaç olmasın?Hükümeti dilenen vatandaşın kendisi nasıl dilenmesin?Rey vererek iktidar ettikleri kişiler umudunu dışarıdan gelecek üç kuruşa bağlamışsa, o reyi veren de kapısına konacak bir torba kömüre umudunu bağlar.Gelin bu sefer milli ekonomi modelini iktidar edelim ve torba kömüre değil, bir ömüre yayalım refah ve mutluluğu.Bu millet, bizler, sizler bunu hak ediyoruz da.