Hz. Fâtıma Resûlullah’ın bir parçasıdır-II

(dünden devam…)

Prof. Dr. Haydar Baş Hocamızın, 'Hz. Fâtıma' eserinde Hz. Fatıma'nın faziletleri hakkında şu bilgilere yer veriliyor:

"İslam Peygamberi, Hz. Fâtıma (a.s.) hakkında şöyle buyurmuştur: "Kızım Fâtıma (a.s), her iki cihan kadınlarının hanımefendisidir. Fâtıma, bedenimin bir parçasıdır. Fâtıma, gözlerimin nurudur. Fâtıma, kalbimin meyvesidir. Fâtıma, Benim ruhum ve canımdır. Fâtıma, insan şeklinde bir nurdur. Fâtıma, Allah karşısında ibadet mihrabında durduğu zaman, yıldızların yeryüzündekilere nur saçtığı gibi O'nun vücudunun nuru da gökyüzündekilere nur saçmaktadır. Allah Teâlâ (o halde) meleklere şöyle buyuruyor: Ey meleklerim! Bakın Benim kulum (Fâtıma) Benim korkumdan nasıl da titriyor. Fâtıma tüm vücuduyla Bana itaat ediyor. Şahit olun ki, O'nun taraftarlarını cehennem ateşinden güvende kıldım." (Bihârü'l-Envâr, c.28, s.38; c.42, s.172).

Resûlullah (s.a.v.) vefatına yakın bir zamanda Hz. Fâtıma (a.s.)'ın elini, Hz. Ali'nin (a.s.) eline koyarak şöyle buyurdular: "Ey Ebe'l-Hasan! Bu Allah'ın emaneti ve O'nun Resulü olan Muhammed (s.a.v.)'in Senin yanındaki vediasıdır. Öyleyse Beni Senin hakkında gözet ve biliyorum ki, Sen bunu yapacaksın. Ey Ali! Allah'a and olsun ki, O (Fâtıma) geçmiş ve gelecekteki cennet kadınlarının en üstünüdür. Allah'a and olsun ki, O, büyük Meryem'dir. Bil ki, Allah'tan O'nun ve Senin için dua ettim, Allah da duamı kabul buyurdu… Ey Fâtıma Sen razı olmadıkça, Ben razı olmayacağım." (A. K., c.22, s.484-491).

Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Fâtıma kalbimin sürûrudur. Oğulları ise ilmimin semeresidir. Kocası da gözlerimin nurudur. Evladından olan imamlar da, Rabbimin emanı ve gökten yere uzanmış Allah'ın ipidir. Her kim onlara tutunursa kurtulur ve her kim muhalefet ederse aşağılara düşüp helak olur." (El-Belhî, Yenabiü'l-Meveddet, s. 82).

Hakim, Müstedrek'üs-Sahihayn'da Ubeydullah ibn Ebi Rafi'den o da Misver ibn Mahrame'den rivayet etmiştir:

İmam Hasan'ın oğlu Hasan, bana bir adamı görücü olarak gönderip kızıma tâlip oldu. Ona "Akşam vakti yanıma gelsin" dedim. O (İmam Hasan'ın oğlu Hasan) da akşam vakti geldi. Allah'ı hamd ü senâ ettikten sonra dedim ki: "Allah'a yemin ediyorum ki, sizin akrabalık ve yakınlığınızdan daha çok sevdiğim bir akrabalık ve yakınlık yoktur. Ama Resûlullah (s.a.v.) buyurmuştur ki: 'Fâtıma Benim vücudumun bir parçasıdır; O'nu üzen şey Beni de üzer ve O'nu hoşnut eden Beni de hoşnut eder. Ve kıyamet günü akrabalık bağları hep kopar; sadece Benim soyum ve yakınlarım arasındaki bağlılık hariç.' Senin yanında Fâtıma'nın soyundan bir kız vardır. Eğer Ben kızımı Senin eşin yapacak olursam bu O'nu üzer."

Böylece Hasan onun özrünü kabul ederek ayrıldı. (Hâkim, Müstedrek, c.3, s.158)."