Günler akıp giderken

Günler bütün hızıyla akıp giderken çok şükür zaman zaman biraz durup yaşadıklarımızı düşünmeye tefekkür etmeye vakit bulabiliyoruz. Rabbimiz aklımızı başımızdan almasın çünkü akılla imtihan olmak çok zor. Allah bizleri affetsin, kendisine karşı yanlış davrandığımız insanlar da bizleri affediversin, büyüklük de onlarda kalsın. Birçok yazıda sizlere insan olmaktan bahsettik çünkü bizim ana meselemiz oldu yıllardır. İnsan olmak çok güzel ancak bir o kadar da zor bir sanat dedik defalarca. Çünkü gerçekten böyle düşünüyor ve böyle hissediyorduk? Ya Rabbi bu kadar karmaşık bir varlığı bir "ol" demekle nasıl yarattın, Sen her şeye kadirsin, şanın yücedir. İnsana, onun söylediklerine, yazdıklarına, yaptıklarına, düşündüklerine, hayal ettiklerine bakarsak onun ne kadar üstün bir varlık olduğunu anlayabiliriz. Daha doğrusu anlayamayız. İnsan kendi harikalığını anlayamaz kimi zaman çünkü insan Rabbinden bir nefha taşımaktadır. Yazdıklarımı ben de çok iyi anlayamıyorum desem yeridir. İnsan olmak uzun bir yolda yürümek ve yoldakileri izlemek gibi bir şeydir. İnsan olup da Mecnun olmamak hayrete şayan bir iştir. Allah'ın işlerini, yarattıklarını gereğince tefekkür etsek, Mecnun olup dağlara çıkabilirdik. Belki bir Veysel Karani gibi olurduk. Günler hızla akıp giderken, toprak bağrını açmış bizleri beklerken, en iyi en güzel ilaç sevgi iken ve güzel davranmak hala elimizde iken, yumuşak davranmak ve gönül yapmak elimizde iken, Yunus gibi birisi "Sevelim, sevilelim" diyor iken lafı fazla uzatmayalım diyoruz. Ancak şunu da ekleyelim insan siyreti ile de insan olduğunda her halde ondan daha bahtiryar birisi olamaz, ne dersiniz?