Ehl-i kitabın Kur'an'daki açık hükmü-III

dünden devam…)

"Ey kitap ehli, Allah'ın ayetlerini niçin inkâr ediyorsunuz? Oysa Allah, ne yaptığınızı görüyor. De ki: Ey ehl-i kitap, niçin iman edenleri Allah'ın yolundan çeviriyorsunuz. Görüp durduğunuz halde niçin onun çarpık- lığını istiyorsunuz? Allah yaptıklarınızdan gafil değil." (Âl-i İmran: 98-99).

"Allah, melekler ve adaleti yerine getiren ilim sahipleri O'dan başka tanrı olmadığına şahit etmişlerdir. O, güçlüdür, hâkimdir. Allah katında din şüphesiz İslam'dır. Ancak kitap verilenler, kendilerine ilim geldikten sonra aralarındaki ihtiras yüzünden ayrılığa düştüler. Kim Allah'ın ayetlerini inkâr ederse bilsin ki Allah hesabı çabuk görendir. Eğer seninle tartışmaya girişirlerse. Ben bana uyanlarla birlikte yüzümü İslam ile Allah'a yönelttim (O'na teslim oldum) de. Kendilerine kitap verilenlerle kitapsız ümmilere, 'Siz de İslam oldunuz mu?' de. Şayet olurlarsa doğru yola girmişlerdir... Yüz çevirirlerse sana yalnız duyurmak düşer. Allah kullarını görür. Allah'ın ayetlerini inkâr edenlere, haksız yere peygamberleri öldürenlere elem verici bir azap müjdele. Onların amelleri dünyada ve ahirette boşa çıkmıştır. Ve bir kurtarıcıları da yoktur. Baksana kendilerine kitaptan pay verilenler, aralarında hüküm vermek için Allah'ın kitabına çağırılıyorlar da sonra onlardan bir takımı dönüp gidiyor. Bu onların, 'Bize ateş sadece sayılı birkaç gün değecektir' demelerindendir. Uydurup durdukları şeyler, onları, dinlerinde yanıltmıştır. Bakalım geleceğinden şüphe olmayan gün onları topladığımız ve kendilerine haksızlık yapılmayarak herkesin kazandığı ödendiği zaman nasıl olacak?" (Âl-i İmran: 18-24).

"Müminler, müminleri bırakıp kâfirleri dost edinmesinler: Kim böyle yaparsa Allah katında yaraşır bir şey yapmış olmaz.(Allah'ın dostluğundan ve yardımından bir nasibi kalmamış olur)." (Âl-i İmran: 28).

"Allah sizi kendisinden korkutuyor ve Allah, kullarını çok esirgiyor. De ki: Allah'ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah bağışlar ve merhamet eder." (Âl-i İmran: 30-31).

"De ki: Allah'a ve peygambere itaat edin. Eğer yüz çevirirlerse muhakkak ki Allah kâfirleri sevmez." (Âl-i İmran: 32).

Ehl-i kitaptan Hıristiyanlar muharref İncil'le hakikatleri saptırıyor ve İsa (as)'a iftira ediyorlar. Hâlbuki İsa (as) konusunda sapıp küfre düşen Hıristiyanlar Hz. İsa'nın gerçek kimliğini Kur'an'dan öğrenmelidirler.

"İsa dedi ki: Ben Allah'ın kuluyum, O, bana kitap verdi ve beni peygamber yaptı. Her nerede olsam beni mübarek kıldı. Hayatta olduğum müddetçe bana namaz ve zekât emretti. Beni anama karşı hürmetkâr kıldı, zorba ve azgın kılmadı. Selam bana doğduğum gün, öleceğim gün, diri olarak ba's olunacağım gün. İşte hakkımda niza edip durdukları Meryem oğlu İsa hak söz olarak budur. Allah'ın oğul edinmesi hiçbir zaman olur şey değildir. O münezzehtir ve şanı yücedir." (Meryem: 30-34).

"Ey iman edenler! Eğer kendilerine daha önce kitap verilenlerden bir zümreye uyarsanız, onlar sizi imanınızdan çevirip yeniden kâfir yaparlar. Üzerinize Allah'ın ayetleri okunduğu ve aranızda O'nun Resulü bulunduğu halde, nasıl küfre dönersiniz? Her kim Allah'a sığınır ve O'nun dinine yapışırsa, işte o, küfre düşmekten korunup doğru yola ulaştırılmıştır." (Âl-i İmran: 100-101).

Bütün bu deliller ehl-i kitap olan Yahudi ve Hıristiyanların çok açık küfürde olduklarını gösteriyor. Hatta Beyyine Suresinde de işaret edildiği gibi ehl-i kitap olan kâfirler güruhu normal müşriklerden daha tehlikeli, saptırıcı ve sinsidirler. Hâlbuki kurtuluş için iman Allah korkusu, istikamette sebat ve son nefeste Müslüman olarak ölmek şarttır. İşte delili: "Ey iman edenler! Allah'tan nasıl korkmak gerekiyorsa öylece korkun. Ve son nefesinize kadar Hakta sebat edin de, Müslümanlar ölün." (Âl-i İmran: 102).

Ehl-i kitabın küfürde olduğuna dair pek çok ayetin yanında hadisi şerifler de var. Peygamber Efendimiz buyuruyor:

"Benim peygamber olduğumu duymadığı halde İsa'ya inanan, onun dini üzere yaşayıp ölen hayır üzere ölmüştür. Ancak benim peygamber olduğumu duyduğu halde bana inanmadan ölen kişi helak olmuştur." (Ruhu'l-Meani, 1279).

"Allah, Yahudi ve Hıristiyanlara lanet etsin! Onlar peygamberlerinin kabirlerini mescit edindiler. Arap topraklarında iki din birlikte yaşayamayacaktır." (Sahih-i Buhari, Kitabu'l Cenaiz 62; Sahihi Müslim, Kitabul Mesacid, 3; İmam-ı Malik Muvatta, Kitabu'l Cami, 5).

Hz. Peygamberin tanıdığı genç bir Yahudi hastalanmıştı. Onu ziyaret eden Hz. Peygamber kendisini İslam'a davet etti. Yahudi genç bu daveti kabul ederek şahadet getirdi ve Müslüman oldu. Bu olaya sevinen Hz. Peygamber evden çıkarken şöyle demiştir: "Onu cehennemden kurtaran Allah'a hamd olsun." (Sahih-i Buhari, Kitabu'l Cenaiz: 80).

Yine Resul-i Ekrem (sav) buyurdu: "Ehl-i kitaba din konusunda hiçbir şey sormayınız. Çünkü kendileri sapıklığa düşmüş haldeyken elbette size doğru yolu göstermezler. Şüphe yok ki bu durumda siz (onlara bir şey sorduğunuz) takdirde ya batıl bir şeyi tasdik eder, ya da doğru olan bir şeyi yalanlarsınız. Allah'a yemin ederim ki, Musa hayatta olup aranızda bulunsaydı, bana tâbi olmaktan başka bir yol asla helal olmazdı." (Kenzul Ummal, 152; Tefsiru'l Kur'an'il Azim 1378; Ruhul Meânî 1244 ve 111210).

"Hiç böyleleri şu kimse gibi olur mu ki, o Rabbinden bir delil üzerinde bulunmaktadır. Ayrıca Allah'tan bir şahit yani (Kur'an) onu (o üzerinde bulunduğu delili) takip ediyor. O (Kur'an'dan önce de bir önder ve rahmet olarak Musa'nın kitabı var. İşte onlar Kur'an'a inanırlar. Kavimlerden kim onu inkâr ederse onun yeri ateştir." (Hud: 17).

Hz. Peygamber bu ayet ile ilgili şöyle demektedir: "Yahudi ve Hıristiyanlardan olup da benim getirdiğime iman etmeyenler cehenneme girecektir."

Hz Peygamber böyle dedikten sonra yukarıdaki ayeti okumuş ve inkâr içinde olan bütün milletlerin bu ayetin kapsamına girdiğini belirtmiştir. (Taberi Cumiu-l Beyan: 7-19).