Başlıksız

Bazen kendinizi bir başkasının hakkını savunurken buluverirsiniz.

Oysa haklarını korumak ve savunmak bireysel bir karardır. Üyesi olduğu toplum içerisinde; toplumu ilgilendiren, kazanılmış ve ihlal edilmiş bir hakkı korumak ise toplum önderlerinin görevidir. 

Bireysele indirdiğiniz zaman taraftar olmak, kayırmak gibi damgalar yersiniz. 

Ancak gördüğünüz bir yanlış uygulama karşısında sessiz kalmak; sağır ve dilsiz rolü oynamak; hakkı savunanın yanında olmamak; başını çevirip başka yere bakan ya da gözlerini kaçıranlardan olmak bazı insanlara göre değildir.

Ölümün mutlak son olduğu bu dünyada haklı olanın yanında yer almak, onu desteklemek ve sevmek birincil görevimizdir. 

Bazen bütün toplumu ilgilendiren bir konuda konuşur veya yazarsınız ancak kimse bunun üzerinde durmaz, ilgilenmez, konuşmaz. Desteklemeyi bırakın "Keşke yazmasaydın, keşke söylemeseydin…" gibi ifadelerle bile muhatap olursunuz. 

Belli bir gücü ele geçirmiş olanlardan korkanlar, kendi güçlerinin farkında olmayanlardır. Suskun kalarak, yanlış bir olaya tepki göstermeyerek başını öteye çevirenler o güce katkı sağlamış olurlar. Oysa yanlışa direnmek, gerçeği korumak ileride koruduğunuz değerlerin sizi de koruyacağının bir ifadesidir. 

* * *

Biliyoruz ki, dünya; masa başında önlerine gelen birkaç evrak ve 2-3 yalancının beyanı ile yanlış karar vermek zorunda kalan, yalanlardan gerçeği sıyıracak zamana sahip olmayan hâkim ve savcıların mahkûm ettiği masumların mazlum olarak mertebe aldığı; Allahın adaletine sığındığı insanlarla doludur. 

Yeterince inceleme ve araştırma imkânı olmayan, yazılı kurallara ve kanunlara bakarak kararların alındığı, ihtisas gerektiren konularda bilirkişi diye başvurulanların kanaatlerine güvenilen bir sistem ile davaları hızlı bir şekilde sonuçlandırma çabası içinde olanlar büyük bir vicdani sorumluluk taşırlar. 

İnsanoğlunun her geçen gün adalete olan inancının azalması sonucu çoğalan suç oranları tüm ülkelerin sıkıntısı haline gelmiştir. Adalet arayışı toplumsal olmaktan çok bireysel olmaya başlamış, her adaletsizlik bireysel olarak çözülmeye çalışılan bir kan davasına dönüşmüştür. 

Bu nedenle Adalet sistemi içinde yer alanların görev ve sorumlulukları daha da ağırlaşmış, aldıkları komik ücretlerle sesini çıkaramayan, hakları korunması gereken kitleler çoğalmıştır. 

* * *

Toplumların hakkını korumak veya adaleti tesis etmek Süpermen filmlerinde ki gibi bireysel bir görev değildir. 

Aksine toplumları temsil eden liderlerin ve meclislerin görevidir. 

Asıl seçilme amaçlarını unutan, iş takipçiliği yapan, siyasi taraftar toplamaya çalışan, seçim meydanlarında nutuk atanların; ziyafet sofralarında ağırlanan, bando mızıka karşılananların görevi ülkede kalıcı huzur ve barışı sağlamak, adalet kurumundaki eksikleri giderecek tedbirler için yasalar çıkartmak, uygulanmasını sağlamaktır. 

Bir ülkenin huzur ve refahı sessiz kitlelerin yüksek sesle konuşmasına bağlıdır. Sessizlik, fırtına öncesinin dinginliğidir. Hem kısa sürer, hem de ortalığı yıkıp geçecek bir haykırışı ifade eder.

Siz, siz olun kendinizin veya başkasının uğradığı bir haksızlığa sakın seyirci kalmayın. 

Gerçeği koruyun ki, gerçekte günü gelince sizi korusun…