‘Bana, senden sonraki İmam’ın kim olduğunu haber ver’ -2-

Ebû İbrahim (Mûsâ b. Ca'fer aleyhisselâm) dedi ki: 'Ben, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve âlihi) döndüm ve dedim ki: Anam babam Sana kurban olsun. Bütün çocuklarımı benim yanımda topladın, peki, bunların hangisi İmamdır?

Buyurdu ki: Bunların içinde Allah'ın nuruyla bakan, O'nun anlayışıyla dinleyen, O'nun hikmetiyle konuşan, doğru davranan ve hata etmeyen, bilen, cahillik etmeyen, hikmet ve ilim öğretilen İmamdır. İşte İmam budur, dedi ve oğlum Ali'nin elini tuttu.

Sonra şöyle buyurdu: Onunla beraberliğin ne kadar az olacak!

Yolculuktan döndüğün zaman, vasiyetini yap, işlerini düzene koy. İstediğin işlerden de geri dur.

Çünkü sen, onlardan ayrılıp başka bir diyarda onlardan başkalarına komşuluk edeceksin.

Vasiyet etmek istediğin zaman, Ali'yi çağır, seni yıkasın, kefenini sarsın. Çünkü onun yıkaması seni arındırır. Bundan başkası da doğru olmaz. Bu, geçmişlerden kalma bir gelenektir.

Öleceğin zaman onun önünde uzan, kardeşleri ve amcaları da onun arkasında saf tutsunlar. Senin üzerinde dokuz defa tekbir getirsin.

Çünkü sen henüz hayattayken ona yönelik vasiyet gerçekleşmiş ve senin görevlerini üstlenmiş olur.

Daha sonra onun ardından gelen oğullarını topla ve onları, onun imamlığına şahit tut. Allah'ı da şahit göster. Şahit olarak Allah yeter.'

Yezid der ki: 'Sonra Ebû İbrahim (Mûsâ b. Ca'fer aleyhisselâm) bana dedi ki: Ben bu sene vefat ederim. İmamlık oğlum Ali'ye geçer. Daha önceki İmamlardan iki Ali'nin adaşıdır.

Birinci Ali; Ali b. Ebû Tâlib'dir. İkinci Ali ise, Ali b. Hüseyin'dir. Ona, birinci Ali'nin (aleyhisselâm) kavrayışı, yumuşaklığı, zaferi, sevgisi, dini, çektiği eziyetlerin benzeri, ikinci Ali'nin (aleyhisselâm) de çektiği eziyetlerin benzeri, istenmeyen şeyler karşısındaki sabrı verilmiştir.

Halife Harun'un ölümünün üzerinden dört yıl geçmeden konuşmasına izin verilmemiştir.'

Sonra bana dedi ki: 'Ey Yezid! Bu yere bir daha gelip onunla karşılaştığın zaman -ki karşılaşacaksın- ona; güvenilir, güvencede ve bereketli bir oğlunun olacağını müjdele.

O, sana, burada benimle karşılaştığını haber verecektir. O zaman sen ona, bu çocuğun doğacağı câriyenin, Resûlullah'ın câriyesi ve İbrahim'in annesi Mariye'nin sülâlesine mensup olacağını söyle. Eğer o câriyeyle de karşılaşma imkânını bulursan, ona da selâmımı ilet.'

Yezid der ki: 'Ebû İbrahim'in (aleyhisselâm) vefatından sonra Ali (aleyhisselâm) ile karşılaştım. Ben daha konuşmadan o konuşmaya başladı ve bana dedi ki: Ey Yezid! Umre hakkında ne dersin?

Dedim ki: Anam babam sana kurban olsun! Bu sana kalmış. Ayrıca benim de bu yolculukta harcayacak param yoktur.

Buyurdu ki: Subhanallah! Biz, senin giderlerini üstlenmeden, sana bir görev verir miyiz?

Böylece yola çıktık ve derken söz konusu yere geldik. Yine o önce söze başladı ve dedi ki: Ey Yezid! Burada çok kere komşularınla ve amcalarınla karşılaştın. (Yezid, Zeyd b. Ali'nin soyun-dan gelir. Dolayısıyla altıncı ve yedinci İmam'ın amca çocuğudur. Amca çocuğu amca yerine geçer).

Evet, dedim, sonra ona hikâyeyi anlattım.

Bana dedi ki: Henüz o câriye gelmiş değildir. Eğer gelirse onun selâmını ona iletirim.

Mekke'ye doğru yürümeye başladık. Orada o yıl adı geçen câriyeyi satın aldı. Çok geçmeden câriye hamile kaldı ve adı geçen erkek çocuğunu dünyaya getirdi.'

Yezid der ki: 'Ali'nin kardeşleri, ona mirasçı olmayı arzu ediyorlardı. Bu yüzden kardeşleri, hiçbir günahım yokken bana düşman oldular.'

İshak b. Ca'fer onlara dedi ki: 'Ben, Yezid'in, Ebû İbrahim'in (aleyhisselâm) meclisinde öyle bir yerde oturduğunu gördüm ki, ben kendim orada oturamazdım.'" 

İbn Sinan şöyle rivâyet etmiştir:

"Irak'a gelmesinden bir yıl önce Ebû'l-Hasan Mûsâ'nın (aleyhisselâm) yanına gittim. Oğlu Ali de önünde oturuyordu. Bana baktı ve dedi ki:

'Ey Muhammedi Bu sene bir hareketlilik olacak. Bundan dolayı telaşlanma.'

Dedim ki: 'Ne olacak, kurban olduğum? Sözün benim kanımı dondurdu?'

Buyurdu ki: 'Tağutların (Abbasî Halifesi el-Mehdî'yi kastediyor) bulunduğu yere gideceğim. Fakat ondan ve ondan sonraki halifeden (el-Hâdi) bana bir kötülük gelmeyecektir.'

Dedim ki: 'Peki, ne olacak, kurban olduğum?'

Buyurdu ki: 'Allah, zâlimleri saptırır ve dilediğini yapar.'

Dedim ki: 'Ne olacak, kurban olduğum?'

Buyurdu ki: 'Şu oğluma zulmeden ve benden sonra onun imamlığını inkâr eden kimse, Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve âlihi) sonra Ali b. Ebû Tâlib'e zulmeden, onun hakkını inkâr eden kimse gibidir.'

Dedim ki: 'Allah'a yemin ederim ki, eğer Allah bana ömür verirse ben onun hakkını mutlaka teslim ederim ve onun imamlığını kesinlikle kabul ederim.'

Dedi ki: 'Doğru söyledin, ey Muhammed! Allah sana ömür verecek ve sen onun hakkını teslim edecek, hem onun, hem de ondan sonraki İmam'ın imamlığını kabul edeceksin.'

Dedim ki: 'Ondan sonraki İmam kimdir?'

Buyurdu ki: 'Oğlu Muhammed'dir.'

'Ona da râzı oluyor ve teslim oluyorum' dedim." (Prof. Dr. Haydar Baş İma Musa Kazım eserinden)