Vahiy evinden zulme onay istemişler

Bütün bir yeryüzünden zulmü silip-süpürmek için gönderilmiş, görevlendirilmiş olan son elçi son Peygamber Hz. Muhammed aleyhisselamın evinden, ocağından ve mübarek kucağında büyümüş olan torunlarından zulme onay çıkar mıydı?

Elbette çıkmazdı ve işte çıkmadı.

Kerbela çölünde Peygamber evladına karşı işlenen korkunç cinayetin ana sebebi budur.

Muaviye oğlu mel'un Yezid, babasının başlattığı ve kendisinin de devam ettirdiği arsızlığa, hırsızlığa, yetki gaspına ve emsalsiz zulme, Peygamber torunu Hz. Hüseyin'den onay istemiştir, çıkmayınca da elindeki devlet gücünü kullanarak o korkunç vahşete imza atmıştır.

Peygamber ocağından, vahiy evinden zulme onay çıkmayacağını bilemeyecek, kestiremeyecek kadar iz'ansız ve idraksiz birinin, yönetim makamını işgal etmiş olması, Hz. Hüseyin'in kıyamının ne kadar yerinde olduğunun delillerinden sadece biridir.

Kerbela katliamını dikkatle ve ibretle inceleyenler görecektir ki; aslında bu facianın ilk adımını, bir ayağı çukurda iken, şehir şehir dolaşıp sarhoş oğlu için biat toplayan Muaviye atmıştır.

Ümmet-i Muhammedin başına bela olan Yezit kadar, onu Müslümanların başına bela eden baba Muaviye de sorumludur ve suçludur.

Asırlardan beri İslam aleminde, Müslümanlar arasında "Sünni görüş, Ehl-i Sünnet görüşü" adı altında servis edilen Kerbela yorumlarının gerçek İslam ile hiçbir ilgisi, alakası yoktur, Peygamber evladına karşı işlenen korkunç cinayeti saklama ve katilleri de aklama gayretlerinden ibarettir.

Bu konuda elbette söylenecek çok sözümüz var ama şimdilik bir virgül koyarak iki sene evvel yine bu sütunlarda yayınlanmış olan bir şiirimi sizlerle paylaşmak istiyorum:

Yezid orduları yolun kesmişler

Ağaç budar gibi kolun kesmişler

On binler kuşanmış kılıçlarını

Hem sağını hem de solun kesmişler

On dört asır sonra duydum ağladım

Hem ağladım hem de bağrım dağladım

Yezid orduları düşmüş peşine

Kılıcın kalkanın orda işi ne?

Fâtıma kızı Zeyneb feryad ederken

Ok atmışlar dudağına dişine

On dört asır sonra duydum ağladım

Sular seller gibi coştum çağladım

Yezid orduları bir tuzak kurmuş

O kutlu kervanın yolunda durmuş

Kadınlar çocuklar feryad ettikçe

Çadırları birden alevler sarmış

On dört asır sonra duydum ağladım

Dicle Fırat gibi coştum çağladım

 Yezid orduları kana susamış

Peygamber soyundan cana susamış

Kesmişler Fırat'ın yollarını da

Küçük Ali ise suya susamış

On dört asır sonra duydum ağladım

Hem ağladım hem de kara bağladım

Yezid orduları kılıç kuşanmış

Hepsi Kabil olmuş çöle taşınmış

İnsan kisvesinden sıyrılmışlar da

İnsanlık yıpranmış orda aşınmış

On dört asır sonra duydum ağladım

Sular seller gibi coştum çağladım

Yezid orduları kastetmiş cana

Zeyneb de orada bacı ve ana

Çakal sürüleri sarmış Hüseyin'i

Bir ana yüreği nasıl dayana?

On dört asır sonra duydum ağladım

Hem ağladım hem de kara bağladım

Yezid orduları kesmişler başı

Elbet bu cinayet titretmiş Arş'ı

Korkunç katliamla yetinmemişler

Çiğnetmişler ata mübarek naaşı

On dört asır sonra duydum ağladım

Dicle Fırat gibi coştum çağladım

Aziz Karaca'yım içim kan ağlar

Kerbela olayı yüreğim dağlar

Yezid'e bir değil bin lanet olsun

Öyle bir acı ki dayanmaz dağlar

On dört asır sonra duydum ağladım

Hem ağladım hem de bağrım dağladım.