Uçtu aramızdan can Ali Gedik

Vefatının yedinci yılında merhum Ali Gedik Hocamızı bir kez daha, bin kez daha rahmetle anıyoruz.
İstanbul/Gazi Osman Paşa İmam-Hatip Lisesi'nin yanlış hatırlamıyorsam beşinci sınıfında iken tanıma, tanışma şerefine erdiğimiz ve öğrenciye hem öğretmenlik, hem ağabeylik, hem amcalık, hem de babalık yapan Ali Hoca ile vefatına kadar hep beraber olduk.
Ali Gedik, hayatın bütün alanlarında bir edep timsali idi, dolayısıyla oturmada-kalkmada, yemede-içmede, yürümede-koşmada, okumada-konuşmada ondan çok şeyler öğrendik.
İcmal Üniversitesinin en baştaki hocalarından birisi idi, hem İcmal vesilesi ile tanıştığı hem de hayat mektebinde kılavuzluk yaptığı nice değerli öğrencileri ile zaman içinde tanıştık, bir çoğu ile arkadaşlığımız ve dostluğumuz devam ediyor.
Vefatının yedinci yıl dönümünde rahmetle ve hasretle kendisini yad ederken, vefatının hemen ardından yayınlanan "İcmal özel sayısı" için yazmaya çalıştığım şiiri bir kez daha siz değerli Yeni Mesaj okurları ile de paylaşmak isterim:
 
Gönüllerde yangın gözlerde yaş var
Yolcu Ali Hoca müthiş telaş var
Sanki bulutlar da kara bağlamış
Mahzunlar içinde can Haydar Baş var

Yazık ki ayrılık vaktine geldik
Uçtu aramızdan can Ali Gedik

Şehitlik Tepesi kıpır kıpırdı
Kubbeyi zemini tüm hüzün sardı
Edirne'den Kars'a vatanın kalbi
Karadeniz gibi çırpındı durdu

O gün o tepede engin bir göldük
Dostlara yürüdü can Ali Gedik

Kocavaizoğlu Hacı Mustafa
Kucakladı onu eyledi safa
Celal Mısır Baki Bektaş ordaydı
Cem oldu yarenler durdular safa

Mecliste olmayı candan diledik
Göçtü dünyamızdan can Ali Gedik

Gönül dili ile konuşan adam
Tam yirmi dört saat çalışan adam
Rüzgar da hızına gıpta ederdi
Erenlerle demde buluşan adam

Yataktan kalkacak diye bekledik
Göçtü dünyamızdan can Ali Gedik

On binler toplansa o konuşurdu
Top patlasa yine o konuşurdu
On binler toplandı dinlemek için
Çocuk da gelseydi o konuşurdu

Tek söz duymak için hep emekledik
Dediler göç etti can Ali Gedik

Zikri, istiğfarı ondan öğrendik
Utanmayı, arı ondan öğrendik
Nezaket, nezafet timsali idi
Edebi, şiarı ondan öğrendik

"Hakkını helal et" ah diyemedik
Uçtu aramızdan can Ali Gedik

Hem candı canandı hem babacandı
Dostun acısına candan yanandı
Hep tebessüm etti son ana değin
Cana can karardı canımız yandı

Acı yüreklere saplandı dimdik
İrtihal eyledi can Ali Gedik

Hayat bir okuldu o öğretmendi
Kalemle kelamla hep öğretendi
Gönülden söyledi gönle nakşetti
O aynı zaman da bir eğitmendi

Bir bilseniz ondan neler öğrendik
Uçtu dünyamızdan can Ali Gedik

Aziz Karaca'yım başımda duman
Bu firkat ateşi acayip yaman
Babam ikinci kez öldü zannettim
Bağrımda gedikler... Geçtikçe zaman

Ne kadar görüştük daha ne dedik?
Uçtu aramızdan can Ali Gedik.