Şehitlik tepesinde sohbet meclisi

Muhterem hocam, Sayın Haydar Baş!

Siz hiçbir zaman misafirlerinizi bu kadar uzun bekletmezdiniz.

15 Nisan 2020 gecesi çok uzun, hem de upuzun bir gece oldu.

Şehitlik tepesine çıktınız bir daha dönmediniz.

Candan ve gönülden sevdiğiniz Türkiye'nin 81 vilayetinden misafirleriniz var, aşağıda, misafirhanede sizi bekliyorlar.

Birçoğunu isim isim tanıdığınız oğullarınız ve kızlarınız elinizi öpmek için sabırsızlanıyorlar.

Misafirlerden önce evlad u iyaliniz, cıvıl cıvıl torunlarınız yolunuzu bekliyorlar.

Bu gece ne kadar da uzun bir gece oldu böyle.

Biliriz, yanınızda ve yakınınızda bulunanlar da şahitlik ederler ki, her fırsatta ve her vesile ile mutlaka şehitlik tepesine uğrarsınız, o diyarın sakinleri ile selamlaşırsınız, dostlarınızla hasbihal edersiniz, onlara Fatihalar ve Yasinler armağan ederek evinize geçersiniz.

Bilirsiniz ki haftanın her gününde ve günün her vaktinde sizi bekleyen misafirleriniz vardır.

Şehitlik tepesine bu seferki çıkışınız hayli uzun sürdü.

Her zamanki mutad selamlaşmanız, hasbihaliniz bu sefer derin bir sohbete mi tebdil oldu?

Mustafa Hayri Öğüt hazretleri ile, can arkadaşlarınız Ali Gedik, Baki Bektaş, Celal Mısır ve daha bir çok dostlarla bir sohbet meclisi mi kurdunuz?

Siz dostlarla, dost meclisindesiniz ama hane halkı başta olmak üzere dört bir yandan ziyarete gelmiş olan misafirlerin gözleri yollarda, yolunuzu gözlüyorlar.

Bundan sonra gelecek olan misafirler de şehitlik tepesine, dost meclisine, dostlarla sohbet meclisine mi gelsinler?

Bundan böyle hiç kimse yolunu beklesin mi?

Cıvıl cıvıl torunlara ne diyeceğiz, nasıl anlatacağız bu durumu?

15 Nisan gecesi uzunluk bakımından bir yıla, belki de yıllara eşitlendi.

Ne uzun gece idi böyle?