Öylesine bir yazı

Zaman zaman çocukluğum aklıma gelir, ne kadar muhteşem bir çocukluk geçirdiğimi düşünür ve mutluluk duyarım.Çocukken karınca yuvalarını seyretmek bizim için bulunmaz bir zevkti, bilir misiniz karıncaların yuvaları toprağın altındadır. Karıncalar yolda giderken birbirleri ile karşılaştıklarında selamlaşır, bilgi alışverişinde bulunurlar. Tıpkı birbirlerini seven ve birbirlerine ihtiyaç duyduklarını bilen insanlar gibi.Rasulûllah Efendimiz (sav) istişareye önem vermiş ve ümmetini, bizleri istişareye teşvik etmiştir Bir arkadaşımız ile istişare yapmak onun görüşlerine değer verdiğimizi, dolayısı ile kendisine değer verdiğimizi gösterir. Birlik ve beraberliğin temini için istişarenin büyük önemi olduğunu düşünüyoruz.Çocukluğumuzun unutulmayan tatları vardı; mesela sacda pişirilen ısırgan otlu bezme, lütfen hayatınız boyunca bir kere olsun yemiş olun. Isırgan otlu bezmeyi şimdilerde tavada yapmak da mümkün ancak açık havada sacda pişen gibisi yoktur diye düşünüyoruz.Unutamadıklarımız arasında güzel manzaralar var, mesela göç eden kuşların V harfi şeklinde yükseklerden uçuşları, belgesel tadında bir görüntü. Sonra yumaklarla oynayan kedi yavrularını seyretmek, otuz yıl geçti minnoşumu unutmadım. Sabahları kümesteki folluktan yumurtaları bir sepete doldurmanın ne güzel bir şey olduğunu düşünebiliyor musunuz? Kuşların su birikintilerinde yunmaları ve su içerken sanki hamd-ü sena etmeleri hiç dikkatinizi çekti mi? Ayrıca ulu çam ağaçlarının rüzgar eserken çıkardıkları uğultunun uhrevi bir tarafı olduğunu düşünürüm. Evin arka balkonunda oynadığımız evcilikler?Bebeklerimin isimlerini de hatırlayabiliyorum hele bir Emsal vardı ki; uzun örgülü saçları ve güzel gözleriyle.Sizlere çocukluğumuzda kesitler sundum, cennet bahçelerinde görüşürüz inşaallah?