İlm-u hal (ilmihal) ne bu hal?

Hayat, iman ve Cihat'tan ibarettir buyuran Hazret-i Hüseyin bin Ali'ye selâm olsun.
Varlık yada yaratılma/var olma sebebimizi iki kelimede özetledi Yüce Allah;
İman ve Salih amel.
Mümin olmak ve mümin olmanın gereklerini en sağlıklı şekilde yerine getirmek.
İman; Allah'ın emrettiği, Resulünün "işte bu!" deyip tarif ettiği şekilde inanmaktır.
İman esaslarını bizzat Cenab-ı Hakk belirlemiştir.
Resûl-i Ekrem, bu esaslara insanları davet etmiştir.
Hazret-i Şâh-ı Resul'ün bile "bana göre" diye bir iman esası belirtemediğine göre, adı sanı ne olursa olsun bilmem kimin kalkıp "bana göre iman şöyledir" diye bir tarif yapmaya asla hakkı yoktur.
Mümin, Allah'ın istediği gibi inanandır ancak.
İmandan sonra amel-i Salih gelir.
Bakın Yüce Kur'an'a, iman ve Salih amel ayrılmaz ikili olarak geçer orada.
"İman ettiler ve salih amel işledir."
"iman edip salih amel işleyenler kurtulmuştur."
"Onlar ki, iman ettiler ve salih amel yaptılar."
Amellerin/ibadetlerin geçer akçe vasfıdır; salâh.
Salih amel; içinde yabancı unsurdan zerre bulunmayan kulluğun adıdır.
İbadeti sadece ona layık olana yapmak.
Ve O'ndan başka kimseye pay ayırmamak, zerre nispetinde bile olsa.
Namazda salah,
Oruçta salah,
Hacda salah,
Zekâtta,
Sadakada salah.
Beşeri ilişkilerde salah.
Oturmada, kalkmada, yürümede salah.
Susmada, konuşmada, selamlaşmada salah.
Hâl hatır sormada salah.
İşte ancak budur felah.
Müminin miracı,
İman ile küfür arasındaki en belirgin husus olan namaz.
Biz biraz zorlama tevil etsek de, bazı hadis-i şeriflerde terkinin küfür ilan edildiği namaz.
Şâh-ı Resul'e dünyamızdan sevdirilen göz nuru namaz.  
Sallû/namaz kılın diye buyurmadı Rahman.
"Ekıymussalâh" buyurdu; yani, "namazı dosdoğru kılın" buyurdu.
Eğrisi büğrüsü,
Tozu çapağı,
Yalpası sapağı olmadan.
Dosdoğru kılmak.
Adam gibi.
Yarın rûz-i mahşerde Yüce Allah önümüze koysa bizim bile kabul etmeyeceğimiz baştan savmalıktan uzak, kimin emri olduğunu düşünerek (huşu ile) kılınan namaz.
Namazın ne olduğunun ve nasıl kılınması gerekiyorsa tam manasıyla farkında olmak ve ona göre onu kılmaktır huşu.
Üç husus öne çıkar namaz ibadetinde;
Bedeni hareketler.
Kıyam,
Rükû,
Secde, teşehhüt oturuşu ve selam.
Kıraat, yani namaz için yeter olan Kur'an ve dua okuyuşu.
Ve iç mimarı, yani "ihsan", yani; ya "Allah'ı görür gibi kılmak" onu beceremiyorsak, "Allah beni görüyor" erdemiyle kılmak.
Ama mutlaka bu ikiden biri ile kılmak.
Dıştan görünenlerin, yani bedeni hareketlerin hiç biri, tariflere göre değil.
Kıyam kıyama benzemiyor,
Rükû rükûa,
Secde secdeye.
Kıraatı/okuyuşu duymuyoruz.
Ama ben, birkaç kişiyi (bazı riskleri göze alarak) test ettim.
Kıraatı/okuyuşu da tıpkı bedeni hareketleri gibi.
Peki ya huşu?
P ise Q.
Üç günlük diye hafife aldığımız,
Değersiz ilan ettiğimiz dünya hayatı için, o hayatı rahat yaşamamız için ne fedakarlıklar yaptık.
Yirmi yıl harcadık,
Doktor olduk.
Avukat olduk.
Mühendis olduk.
İş adamı olduk.
Ama ebedi hayat için,
yirmi ayı,
yirmi haftayı,
hatta yirmi günü bile feda edemdik.
Kulu memnun etmede gösterdiğimiz gayreti,
yaptığımız fedakarlığı,
göze aldığımız riskleri,
sıra Allah'ın emrini yerine getirmeye gelince çok bulduk, çok gördük.
Sonra da bir saçmalık uydurduk.
"Ben onları ayakkabılarıyla camiye sokabildim, ayakkabılarını çıkarmayı da sağla."
Esatirü'l evvelin.
Öncekilerin uyduruğu.
Oysa "İslam oluruz Ey Muhammed! Ama bizim namazımı o hareketlerden muaf tutacaksın" diyen Beni Sakif'e ağzının payını vermedi diye Habibi/Sevgilisi ve Halili/Dostu Resûlüllah'a (aleyhissalatü vesselam) Cenab-ı Hakk'ın yaptığı ikazı/azarı öğrenmeyi çok merak ediyorsanız ki, merak edin, İsrâ suresinin 73, 74 ve 75. âyet-i kerimelerinin iniş sebebini okuyun.
Sonrada ayakkabı çıkarma mavalını terennüm edersiniz.
Devamı olabilir.