Hayret ki ne hayret güneş biz olmadan da doğacak.

Hayret ki ne hayret yağmur biz olamadan da yağacak.Peki bizim terk edeceğimiz bu dünyaya kattığımız, katacağımız bir güzellik var mı? Mesela kabrimize gelen kardeşlerimiz bizi hangi hallerimizle hatırlayacak? Kabrimizin üstünde biten çiçek ya da ot bizden memnun olacak mı?Sahi biz kendi toprağımızdan memnun olacak mıyız?Yunus der ki:"Acep bu yerde varmolaŞöyle garip bencileyinGözü yaşlı bağrı başlıŞöyle garip bencileyin."Bu sözün yüreğe dokunuşu ne kadar içli. Bu koca dünyaya gelip de bir garip olduğunu henüz anlamayan, aşk ateşine yanmayı aklından geçirmeyen var mı?Gariplik büktü boynumu; ne güzel.Rüzgarın esişi, hüzünlerin gönüle doluverişi, sakin, sessiz, huzurlu ama garip olmak ne güzel.Rüzgar sürgünde, yaprak sürgünde, biz sürgündeyiz.Her bahar yapraklar, çiçekler coşkuyla açarmış, bize sürgünde olduğumuzu hatırlatmak için, sonbahar kuru dallarda yaşarmış. Aslında bitmeyen bir bahar var, bütün çiçekler gönlümüzde açacak, orayı hep hayırla, güzellikle doldurabilirseniz, doldurabilirsek? aşmak istediklerimizi aşabilir, değiştirmek istediklerimizi değiştirebilirsek; sade bir odada seccademizle buluşurken sürgünden bir an olsun kurtulabilmeyi, renklerin gerçek anlamını kavrayabileceğiz belki.Aşktan bahsetmek ne kadar kolay fakat ne kadar da zor aslında. Biz önceki satırlarda da biraz aşktan bahseder gibi olduk. Görebileceğimiz eşyalar da aşkın bir görüntüsü, göremiyoruz.Olaylar, duyuşlar, algılayışlar bize bir şeyler anlatıyor.Düz bir yolda yürümüyoruz.Bundan yüzyıllar önce mutasavvıfların söylediklerinden farklı bir şey söylemiyoruz.Allah güzeldir, güzeli sever. Biz O Güzel'in izini arıyoruz; rütbemiz, görevimizi, adımız, sanımız ne olursa olsun.Güzel'i bulmak için çalışmak gerekiyor ders çalışmak gibi, öğretmenden bir şeyler dinler gibi. Bir gün gözlerden akan yaşla gönlümüzü yıkar gibi, bu yıkayışın verdiği coşkuyla yeniden üşenmeden ağlar gibi? ağlayabilen iki göz biz fark etmesek de günaha açılan kapıları bir nebze olsun kapatır.Ölüm dedik, gariplik dedik, sürgün dedik, aşk dedik, hepsi de birbiriyle ne kadar güzel anlaşan kelimeler.Allah bize şu garip sürgün hayatımızda aşkından versin, ölümü de bize sevgili eylesin.