Hayallerimiz

Hayat gerçeklerle dolu, oysa bizler bazen hayallerde yaşıyoruz. Doğrusunu isterseniz ölçüyü bildikten sonra hayal kurmanın, hayallerde yaşamanın zararlı olmadığını hatta hayatımızı renklendirebileceğini, espri yeteneğimizi arttırabileceğini zannediyorum. Bazen gerçekler öyle ağır ki, hayallere sığınmamak imkansız görünüyor.
“Hep bir evim olsun isterdim” diyor bir annemiz, “evim olsun da küçük olsun, tahta divanlar çaktırayım, üzerlerine nakışlı örtüler sereyim, yastıklarını kendi ellerimle işleyeyim. Saksılar yerleştireyim pencerenin önüne, çiçekler dikeyim, her sabah su vereyim onlara ve sakin bir ses tonu ile konuşayım onlarla. Sehpaların üzerinde annemden kalma örtüler olsun, n’olur benim de bir evim olsun.”
Bu yazdıklarım beni bile ağlatıyordu neredeyse, kim bilir Türkiye’de böyle düşünen, bu tür hayaller kuran ne çok hanım kardeşimiz vardır. Bir arkadaşım bana hayal kurmanın insana yardım edebileceğini, kendimizi neye hazırlarsak onunla karşılaşabileceğimizi söylemişti. Size hayallerimden haber vereyim: Yazılarımın yabancı dillere çevrilip, kitaplaştırılmasını hayal ediyorum. Hatta yazıları kendim İngilizce’ye çevirebileceğimi zannediyorum. Dil bilgisi iyi sayılır, kelime dağarcığı yetersiz. Türkçe’mizde “Ağız nereye sefer oraya” diye bir söz var. En iyisi bu hayallerimi daha çok dillendireyim.
Yazının mutfağında yine soğuk bir gecenin içindeyiz. Radyomuz açık: “İnsana yakışan insanca yaşayıp var olmaktır.” Her insan insanca yaşamak ister, haklı olarak. Eğer bizler insanca yaşayabiliyorsak başkalarının da insanca yaşamasına katkıda bulunmak durumundayız az ya da çok. Bu fikir ve inanışın çağımızdaki temsilcisi bilge insan Prof. Dr. Haydar Baş Bey ev hanımlarına 1000 Türk lirası “Ev hanımı maaşı” vermeyi programlamış. Bunun çok zor olmadığını gerekenin senyoraj hakkımızı kullanmak, madenlerimizi kaynaklarımızı devlet-millet ortaklığı ve işbirliği ile işletmek (Daha fazlası için bakınız, Milli Ekonomi Modeli, Prof. Dr. Haydar Baş) ve kendi değerlerimize sahip çıkmak olduğunu belirtiyor.