En çok ihlal edilen masumiyet: Çocuk hakları

Adnan ULUTAŞ"Çocuklara sevgi göstermeyen bizden değildir!"Hz. Muhammed (sav)

Suçlu çocuk yoktur suça itilmiş çocuk vardır!

Çocuk-suç ilişkisine "suçlu çocuk yoktur, suça itilmiş çocuk vardır!..." ifadesiyle açıklık getirmekte ve toplumun değerleri incelendiğinde ne kadar haklı olduğu görülmektedir. Mesela yakın tarihte, ülkemizde bir çocuk tutukevinde isyan çıkaran 32 tutuklu çocuk hakkında uzman bilirkişi heyetince yapılan inceleme raporu sonucuna göre, isyan çıkaran çocukların tamamı, ailelerinden yeterli ilgi ve alakâyı görmeyen çocuklar olup, aynı zamanda büyük bir kısmı da dışarıda çeşitli uçucu maddeler kullanan müptela çocuklardır ve isyan çocuk suçluluk psikolojisi altında aniden başlayıp gelişmiştir.

Çocuk-suç ilişkileri üzerinde yapılan her incelemede görülmüştür ki, ergenliğe geçiş döneminde yaşanan anominin etkisinin en çok 14 (on dört) yaş civarında görüldüğü belirtilmektedir. Günümüzde geçiş döneminde yaşanan olumsuz davranışlarda çoğalmış yoğunlukta olarak görülen hırsızlık ve diğer adi suçlara; terör, organize suçlar, kaçakçılık, fuhuş vb. birçok olanda ilâve olmuş, böylelikle birçok suçta çocukların kullanılma oranının arttığı -maalesef- gözlemlenmiştir.

Ceza hukukunun yaptığı tanıma göre suça baktığımızda; "yasanın cezalandırdığı harekettir." Ancak çocuk ve suç ilişkisine baktığmızda belirttiğimiz üzere, daha hassas bir bakış gerekmektedir: Çocuk ve suç ilişkisinde irsî yani soyaçekim, bedenî özellikler, toplumsal nedenler ile sosyoljik, ekonomik, psikolojik vb. Batılı modern tüketim yaşama standart kalıplarının kötü etkenleri olabildiği gibi bunların hepsi de olabilir. İşte bütün bunlar göz önünde bulundurulduğunda Devlet Teşkilatı tarafından çocuklar ile ilgili çalışmalar yeniden yapılandırılmalıdır.

Şurasını hiç aklımızdan çıkarmayalım ki; milletlerin geleceğinde etki payı en yüksek olan yeni nesillerin fizikî ve ruhî açıdan sağlıklı olması, kendi değerlerinin, geleneksel kıymetlerinin farkında olarak yetişmesidir.

Çocuğun bir fert/birey olarak yararını gözeten ve yararını toplumun faydası ile bütünleştiren yaklaşım, çocuğun milletin geleceği olduğu düşüncesine anlam kazandırmaktadır. Çocukların mesuliyet sahibi, bilinçli ve nitelikli/ahlakî bir birey olarak terbiyesi, milletin bugünü ve geleceği ile örtüşmektedir. Birey olarak her çocuğun temel hak ve özgürlüklerden, sosyal ve ekonomik haklardan yararlandırılması, geliştirilecek olan çocuk politikalarının ve uygulamalarının özünü oluşturmaktadır.

Türkiye Batılı ülkelerle karşılaştırıldığında önemli ölçüde çocuk nüfusa sahip olduğu görülür. Çocuk sayısındaki bu ciddi göstergeler Türkiye'de çocuk nüfusunun devlet ve toplum için önemli bir toplumsal olgu olduğuna tanıklık etmektedir. Bu münasebetle Türkiye, çocuk hakları sözleşmesini imzalayarak yürürlüğe koymak suretiyle, çocuk nüfusunun ortaya çıkardığı sorunlara evrensel olarak kabuller çerçevesinde yaklaşmayı kabul etmiş olmaktadır.

Zaten Türk toplumunun çocuk konusundaki geleneksel değerleri ile bu evrensel ortak kabuller büyük ölçüde örtüşmektedir. Türkiye'de irfanî kültürün geleneksel değerleri, çocuk haklarının köklerini Batılı oluşumlardan çok öncesine götürmektedir. Mamafih Türk tolumunda çocuk olgusunun duygu, şefkat, merhamet ve fayda ile karışık yaklaşımlara konu olduğu görülmesi nedeniyle, çocuk hakkında yapılan bütün çalışmalarda bunun başat bir öğe olarak ortaya çıkması gerekmesine rağmen yani; açıkçası görünürde varı-yoğu çocuk olan bir toplumun gerçekçi politika ve uygulamalar gerektiğinde ise bu olguyu görmezden gelmesini düşündürecek bir resmî tablo ortaya koyması son derece düşündürücü ve üzücü vericidir.