Ebu Süfyan’ın teklifini kabul etmedi

Yarın Gadir Hum Bayramı. Merhum Prof. Dr. Haydar Baş Hocamızın tabiriyle, 'En Büyük Bayram.'

Yarın Allah'ın emri, Peygamberin tebliği ile İmam Ali'nin Peygamberden (s.a.a.v) sonraki halife, hidayet önderi, velayetin başı, kurtuluş kapısı ilan edildiği gün. 

Yarına tanıklık eden 100 bini aşkın sahabenin bu tebliği kabul edişinin yıl dönümü. Bayramımız kutlu olsun. Ne mutlu o kutsal iki emanete sımsıkı sarılanlara…

Diğer taraftan bu tebliğ ve kabul edişin üzerinden çok fazla zaman geçmemişti. Efendimiz ruhunu teslim etmiş, o sözleri verenler ise alelacele Sakife'de toplanmıştılar.

Evet, İmam Ali (s.a.a.v) Resulüllah'ın (s.a.a.v) cenazesi ile meşgul iken Sakife'de bir oldu-bitti ile Ebu Bekir halife seçildi.

Tabi haber Medine'ye ulaşınca (dikkat edin) Ebu Süfyan, Hz. Ali'nin evine gitti ve şöyle dedi: "Elini uzat ki ben, Sana biat edeyim ve Senin elini, Müslümanların halifesi sıfatıyla sıkayım. Eğer ben, Sana biat edersem Abdumenafoğulları'ndan hiç kimse, Sana muhalefet etmeyecektir. Ve eğer Abdumenafoğulları Sana biat ederse, Kureyş'ten hiç kimse Sana muhalefet olmayacaktır. Ve sonuçta Araplar, Senin halifeliğini kabul edeceklerdir." 

Hz. Ali (a.s), Ebu Süfyan'ın niyetini bildiğinden bu sözlere hiç itibar etmedi ve kendisine şöyle dedi: "Ben şimdi Hz. Peygamberin cenazesi ile meşgulüm."

Siretu'l-Eimmeti'l-İsna'dan rivayet ettiklerine göre, Emir'ül-Mü'minin (a.s.), Ebu Süfyan b. Harb'i itti ve ona şu karşılığı verdi: "Allah'a yemin ederim ki, senin tek amacın fitne çıkarmaktır. Sen, İslam için yeterince kötülük temin ettin. Senin yardımına ihtiyacımız yoktur." 

Ebu Süfyan'ın teklifi ile aynı zamanda (ya da daha önce) Hz. Abbas da yeğeni Ali'ye biat etmek istemiş fakat İmam onu da reddetmişti. 

El-İmame Ve's-Siyase adlı eserin 21. sayfasında bu durum şöyle anlatılıyor: 

"Sakife toplantısının haberi, Hz. Peygamber'in evine ulaştı. Ali ve Haşimoğulları ile beraber samimi bazı sahabeler, Peygamber'in evindeydiler. Resulüllah'ın mübarek naaşının başında toplanmışlardı. Peygamberin amcası Abbas, Ali'ye şöyle dedi: 

'Ey kardeşimin oğlu! Uzat elini Sana biat edeyim. İnsanlar, Peygamberin amcası, Peygamberin amcasının oğluna biat etti diyecekler. O zaman Sana, kimse karşı çıkamaz.' 

Hz. Ali, 'Benden başka bu görevi isteyecek kimse çıkar mı' diye sordu. 

Abbas, 'Yakında göreceksin' dedi. Kuşkusuz Hz. Ali de o sırada olup bitenleri biliyordu. 

Abbas'a şu net cevabı verdi: 'Ben bu görevin kapalı kapılar ardında Bana verilmesini istemem." 

Çok geçmeden tekbir nidaları yükseldi. Hz. Ali bunun ne olduğunu sorunca Abbas şöyle dedi: 'Ben, Sana bazılarının Senden önce biat almak istediklerini söylemedim mi? Ben, Sana biat için elini uzatmanı teklif etmedim mi? Sen kabul etmedin. Şimdi başkaları Senden önce davrandı." 

Hz. Ali, Sakife'de toplananların bu davranışını açık bir dille de eleştirmiştir. 

"Sen henüz gençsin ve hilafet için yeterli tecrübeye sahip değilsin" diyerek Ebu Bekir'i savunan Ebu Ubeyde'ye şu cevabı vermiştir: 

"Allah'tan korkun ve Hz. Muhammed'in (s.a.a.v.) İslam'ın yöneticilik makamını, O'nun evinden alıp, kendi evinize taşımayın. Ve bu makamı ehlinden gasp etmeyin. 

Ey Muhacirler! And olsun Allah'a ki Biz, Peygamber Ehl-i Beyt'i bu makama daha layığız. Allah'ın Kitabı'nın her detayına vâkıf, Allah'ın dininde derin ilme sahip, Peygamber sünnetine âlim ve Müslümanların işlerini çözümlemeye kadir olan Bizden başkası mıdır? 

And olsun Allah'a ki, bu makam bize aittir. Nefsinize uymayın. Yoksa hak ve hakikatten uzaklaşırsınız." 

(Yarın 

devam  edelim.)