Didişme politikası

Didişerek ne kadar ,nereye kadar?... Didişerek nasıl ve ne şekilde?... Didişme sürdükçe, didişmede sesler  yükseldikçe, yükselen seslere eşlik eden organların sayıları arttıkça canım memleketimin üstündeki örtü kalınlaşıyor, kararıyor, kapkara örtüye paralel ufuklar da kararıyor. Didişmenin dozunu artırarak, yapmanız gerektiği halde bu güne kadar yapmadıklarınızı, yapmamanız gerektiği halde hep yaptıklarınızı bir güzel gözden kaçırmış oluyorsunuz. Nasıl olsa gazeteciler ordusu peşinizde, kameralar, mikrofonlar gideceğiniz yere sizden evvel gidiyor ve dolayısıyla bir sonraki konuşmanıza kadar gündem, bir önceki konuşmanız oluyor. Ne kadar didişme o kadar gündem dışına çıkma, o kadar kamuoyunu yanıltma? Didişme dozu oldukça yüksek bu konuşmaların ardından kaç kişi iş sahibi, kaç kişi aş sahibi oluyor,memleketin kaç meselesi hallediliyor? Bu didişmelerin ardından  kaç vatandaş stresini atıyor, kaç vatandaş kredi  kartı borcundan kurtuluyor, kaç vatandaş haciz memurlarının elinden temize çıkıyor, kaç vatandaş bankanın el koyduğu evine, arabasına kavuşuyor? Bu didişme politikası yıllardır millete,memlekete ne kazandırdı? Ne yazık ki,  esefle belirtelim ki; dozu oldukça yüksek bu didişme politikası gerçekten memleketin ufuklarına kara bulutlar gibi, kasvetli örtüler gibi çöktü ve bu örtüler altında, ne kadar zenginliğimiz varsa, yıların birikimi, alın teri mahsulü neyimiz varsa haraç-mezat satıldı. Yabancı yatırımcılar,özelleştirme adı ile  ne kadar yatırım yapmışsa en az bir o kadar kar ederek parayı alıp götürmüş ve koca millet " sıfıra sıfır elde var sıfır" gülünçlüğü ile baş başa bırakılmış. Yani yorgan gitmiş millete hala didişme işkencesi çektiriliyor. Yete artık, çoluk-çocuğun konuşma tarzı değişti .