Atam-tutam men seni, Şekere katam men seni

Elbette, bu halk türküsünün yazacağımız konu ile bir alakası yok, ama yapılanlar aynen bu dizeleri çağrıştırıyor. Mevcut iktidarın başı sekiz seneden beri, nerde bir kamera görse İsrail'e atıp-tutuyor, ver yansın ediyor, sonra bir bakıyorsunuz ki perde arkasında şeker-kaymak, bal-börek, kete-çörek? Çok pişkince oynanan tiyatronun bilmem kaçıncı oyununu seyrediyoruz. Eskiden utanma diye bir haslet vardı, sildiler? Eskiden sıkılma diye bir haslet vardı süpürdüler? Eskiden yüz kızarması diye bir özellik vardı buharlaştırdılar? Eskiden "millete karşı ayıp olur" diye bir endişe taşınırdı, yele verdiler? Eskiden, "dediklerimizi-yediklerimizi millet not etmiş olabilir" diye bir dikkat vardı, dağıttılar? Eskiden, "kullardan saklasak bile yaratıcıdan saklayamayız" diye bir hassasiyet vardı, har vurup harman savurdular? Eskiden, "hadi diyelim millete yutturduk, çocuklarımıza nasıl yutturacağız" diye bir tedirginlik vardı, dümdüz ettiler? Şimdi o kadar çocuktan her hangi biri çıkıp sormayacak  mı?  Sayın babam, başbakan babam! Gazze işgal edildiğinde ve bin beş yüz masum insan katledildiğinde, estin-savurdun, yağdır-gürledin ama, Amerikan Yahudi Kongresi'nden aldığın cesaret ödülü hala yerinde duruyor, bu ne iş? Sayın babam, başbakan babam! Davos'ta sergilediğin o çıkışlar, aldığın o alkışlar ve aldığın o oylar, hala dillerde dolaşıyor, ama Amerikan Yahudi Kongresinden aldığın ödül hala yerinde duruyor, bunun izahı ne? Her gerginliğin ardından atıp-tutmalar, esip-savurmalar, yağıp-gürlemeler maşallah dolu dolu, ama  bir de öğreniyoruz ki, itiraf ediyorsunuz ki, ortak askeri tatbikatlar meğer devam ediyormuş. Kamera karşısında atıp-tutmalar ve fakat perde arkasında şekere katmalar? Daha nereye, ne zamana kadar? İki yakanızı tutarak ve İsrail'i kastederek; "yalanlarınızdan bıktık" diyorsunuz ya, biz de sizin bu tutarsızlıklarınızdan bıktık. Kararınızı verin artık.