Müsaadenizle biraz ağlayabilir miyiz?

Ülkenin ve milletin koskoca bir çeyrek yüz yılını boşa harcamışsınız, ülkenin ve milletin kasasını ve kesesini, cebini-cepkenini boşaltıp tamtakır etmişsiniz, bu süre zarfında bilmem kaç defa 'İmar Affı' ilan ederek bir depremde tabutluklara dönüşen çürük yapıları, binlerce binayı sağlama çıkarmışsınız ve şimdi bilmem hangi yüzle, ölüsüne ağlayan gözü yaşlı insanlardan nem kapıyorsunuz, başka başka manalar çıkarmaya çalışıyorsunuz.

Müsaadenizle biraz ağlayabilir miyiz?

Koskoca bir çeyrek asır boyunca topladığınız deprem vergilerini, depreme dayanıklı şehirler kurmaya, kurulu şehirleri depreme dayanıklı hale getirmeye değil başka başka şeylere harcamışsınız, ilim adamlarının feryat-figan uyarılarına asla kulak asmamış ve üst üste bir de tutmuş 'imar barışı' adı altında para toplamışsınız, para karşılığında çürük binalara sağlam raporu vermişsiniz ve şimdi, günlerce enkaz başında bağrını döve döve kan-yaş içinde ağlayan anaların gözyaşlarından başka başka manalar çıkarma peşindesiniz.

Pişkinliğin bu kadarı, yüzsüzlüğün bu boyutu biraz fazla olmuyor mu?

Müsaade edin de analar, beton bloklar altında kalan yavrularına, kardeşlerine, eşlerine ve komşularına rahat rahat ağlasınlar.

Bölge, deprem felaketini yaşayalı bir hafta oldu ve hâlâ, Kahramanmaraş'tan, Malatya'dan, Hatay'dan, Adıyaman'dan, Osmaniye'den, Diyarbakır'dan, Adana'dan, Şanlıurfa'dan, Gaziantep'ten ve Kilis'ten 'açız, açıktayız, enkazlardan sesler geliyor' şeklinde feryatlar yükseliyor ve elinizden gelse insanların gözyaşlarına bile ambargo uygulayacaksınız.

Bu nasıl bir aymazlıktır, bu nasıl bir saymazlıktır, bu nasıl bir acıları duymazlıktır, bu nasıl bir haylazlıktır, bu nasıl bir, insanları insan yerine koymazlıktır?

Müsaadenizle, sizin sayenizde, sizlerin yönlendirmeleri ile, sizlerin teşvikleri ile, dişinden-tırnağından artırarak satın aldıkları tabutluklarda, cenazelerinin çıkmasını bekleyen bu çilekeş millet, rahat rahat ağlamak istiyor.

Yoksa imajınızın zedelenmesinden, yoksa itibarınızın sarsılmasından mı endişe ediyorsunuz?

Bizzat ihmallerinizle, bizzat vurdumduymazlığınızla, bizzat, 'görmedim, duymadım, bilmiyorum' şeklindeki sorumsuz tavrınızla sebep olduğunuz yaraları saramadığınız, acıları dindiremediğiniz, enkazlardan yükselen 'imdaaat' seslerine koşamadığınız bir ortamda, hangi imajdan ve hangi itibardan söz edilebilir ki?

Müsaadenizle biraz ağlayabilir miyiz?