Münafığın namazı-III

(dünden devam…)

Riya, Allah'a yapılan ibadetten gayenin kullar olması, yani kulların hoşnutluğunu kazanması demektir. Cenab-ı Hak münafıklar için buyurdu ki: "Onların harcamalarının kabul edilmesini engelleyen, onların Allah ve Resûlünü inkâr etmeleri, namaza ancak üşenerek gelmeleri ve istemeyerek harcamalarından başka bir şey değildir." (Tevbe: 54).

"Şüphesiz münafıklar Allah'a oyun etmeye kalkışıyorlar; halbuki, Allah onların oyunlarını başlarına çevirmektedir. Onlar namaza kalktıkları zaman üşenerek kalkarlar, insanlara gösteriş yaparlar, Allah'ı da pek az hatıra getirirler (pek az zikrederler)." (Nisa: 142).

Âyette, "Onlar namaz kılmaz", "zikretmezler" diye geçmiyor. "Allah'ı az zikrederler" diyor. Namaza kalkarken sanki boyunlarında yük vardır, zoraki kalkarlar. Özetle, münafık görüldüğünde iman ehli zannedilir ama değildir. Allah'ın dikkat çektiği husus da budur. Böyleleri için Cenab-ı Hak, "Vay haline şöyle namaz kılanların: Ki onlar namazlarından gafildirler (Kıldıkları namazın değerini bilmez, namaza gereken ihtimamı göstermezler)" (Maun: 4,5) buyuruyor.

Abdülkadir Geylani Hazretleri, Geylani Tefsiri adlı eserinde, bu âyetin tefsirinde şöyle buyuruyor: "Kendilerine farz kılınmış olan vakitlerinde namazları kılmazlar, onu hakkını vererek kılmaya özen göstermezler." (Kutb-i Rabbânî Seyyid Şerif Şeyh Abdülkâdir Geylani, Geylani Tefsiri, c.6, s.549).

Hasan b. Sait, İmam Rıza'dan şöyle naklediyor: "O gün işler son derece güçleşir, paçalar tutuşur. Bütün insanlar secdeye dâvet edilir fakat güç getiremezler" (Kalem: 42) âyetini şöyle tefsir ettiler: "Nurdan olan hicab kaldırıldığında, mü'minler secdeye kapanırlar. Ama münafıkların sırtı düz olur, sertleşir. Artık secde edemezler." (Şeyh Saduk, İmam Rıza'dan Hadis Pınarı; s.120).

Kalbin nifaktan kurtulması için, zikrullah ile cilalanması gerekir. Allah'ın muhabbetinin o kalbe gelmesi, konması gerekir. Peygamber Efendimiz (s.a.a.) buyurdu ki: "Hiç şüphe yok ki, şu kalpler paslanır. Ve yine hiç şüphe yok ki, onların cilası Kur'an okumak, ölümü hatırlamak ve zikir meclislerinde bulunmaktır." (Abdülkadir Geylani, Fethu'r-Rabbani vel Feyzu'r-Rahmani, s.179).

Zikrullah, kalpten nifakın temizlenmesine vesile olur. Zikir kalbe konulmazsa, o zaman kalp nefsî arzuların yeri olur. Kalpten nifak temizlenmez ise, münafığın varacağı yer Cenab-ı Hakk'ın beyanıyla

cehennemdir: "Şüphe yok ki münafıklar cehennemin en alt katındadırlar. Artık onlara asla bir yardımcı bulamazsın."(Nisa: 142). Bu durumda, kullukta yapılması gereken ne ise, kendi istek ve arzumuza göre değil, Cenab-ı Hakk'ın beyanına göre yapmaya, kul olmaya gayret göstermek lazımdır.

Nifaktan, münafıklık hastalığından kurtulmak için Peygamber Efendimiz (s.a.a.) zikir ilacını tavsiye etmiştir. Davud b. Sirhan rivâyet eder: Ebu Abdullah (Ca'fer Sâdık aleyhisselam) şöyle buyurdu: "Resûlullah (s.a.a.) şöyle buyurmuştur: Kim Allah Azze ve Celle'yi çok zikrederse, Allah onu sever. Kim Allah'ı çok zikrederse, onun için iki berat (kurtuluş) yazılır; ateşten berat ve nifaktan berat." (Ebu Ca'fer Muhammed b. Yakub b. İshak el-Kuleyni, Usul-i Kafi, c.2, s.797).

Enes (r.a.)'dan; Peygamber Efendimiz (s.a.a.) buyuruyor ki: "Kim Bana bir kez salât ü selâm getirirse Allah ona on salât eder; kim Bana on kez salât getirirse Allah ona yüz salât eder. Kim Bana yüz salât ü selâm getirirse, Allah onun iki gözü arasına ateşten ve nifaktan beraat ettiğini yazar. Kıyamet gününde ise onu şehitlerle beraber kılar." (Taberânî, el-Mu'cemu'l-Evsat ve's-Sağir'de Heysemî Mecma' X, 163).

Abdullah b. Sinan rivâyet eder; Ebu Abdullah (Ca'fer Sâdık aleyhisselam) şöyle dediğini duydum: "Resûlullah (s.a.a.) buyurmuştur ki: Bana salât getirirken sesinizi yükseltin; çünkü Bana salât getirmek nifakı ortadan kaldırır." (Ebu Ca'fer Muhammed b. Yakub b. İshak el-Kuleyni, İbn Ebi Amr an Abdullah b. Sinan an Ebi Abdullah Ca'fer Sadık aleyhisselam; senedi ile tahric etti. Usul-i Kafi, c.2, s.788).

Nifaktan kurtulmanın bir başka çaresi de Meveddet âyeti ile sevilmesi farz kılınan Peygamber Efendimiz (s.a.a.)'in Ehl-i Beyt'ini sevmektir. Ümmü Seleme (r.anha)'dan; Peygamber Efendimiz (s.a.a.) buyuruyor ki: "Ali'yi hiçbir münafık sevmez, hiçbir mü'min de Ali'den nefret etmez." (Tirmizî, 3717).

İbn-i Abbas'tan şöyle nakledilmiştir: Adamın biri, Resûlullah'tan kendisini Cennete götürecek bir ameli sorunca, Allah Resûlü şöyle buyurdu: "Farz namazlarını kıl, Ramazan orucunu tut, cenabetten guslederek temizlen ve Ali'yi sev; sonra hangi kapıdan istersen Cennete gir. Beni hak olarak peygamberliğe seçen (Allah'a) and olsun ki, eğer bin yıl namaz kılsan, bin yıl oruç tutsan, bin yıl hac yapsan, bin kere (Allah yolunda) savaşsan, bin köle azad etsen; Tevrat, İncil, Zebur ve Furkan'ı (Kur'an'ı) okusan, bütün peygamberlerle görüşsen ve her peygamberle birlikte bin kere hac yapsan, sonra da ölsen ama kalbinde Ali ve evlatlarının sevgi ve muhabbeti bulunmazsa Allah seni münafıklarla beraber (Cehennem) ateşine sokacaktır." (Prof. Dr. Haydar Baş, İmam Ali, s.157; İrşadü'l-Kulûb, s.253).

Nifaktan, münafıklık hastalığından kurtulmanın çaresini, ilacını Peygamber Efendimiz (s.a.a.) Allah'ı zikir ve Ehl-i Beyt'ini sevmek olarak tarif ettikten sonra, münafıklık hastalığından kurtulmak isteyene Allah'ı çokça zikretmekten, Peygamber Efendimiz (s.a.a.)'in Ehl-i Beyt'ini sevmekten başka tedavi yoktur.