Miras değil alın teri

Tekonolojiye güvenemiyorum. İnanmıyorum demedim, güvenemiyorum dedim. Hatta güvenmiyorum. Çöken binanın sorumlusu müteahhittir de, çöken bilgisayarın sorumlusu kimdir? Nice bilgileri emanet ettiğiniz teknoloji bey, bir gün tersinden kalkıyor ve çöküyor.Kime hesap sorabilirsiniz?Kimi sorumlu ilan edebilirsiniz?Daha dün akşam, hardiske eanet ettiğim bilgilere ulaşayım dedim, yetkili delikanlı, abi o bilgisayar çöktü ve biz ona format atik, yani sahip olduğu bilgilerin birçoğunu sildik dedi.İşin aslını isterseniz bu "format" denen şeyin ne olduğunu tam olarak da bilmem hani.Bildiğim, o güzelim çalışma uçtu ötelere gitti. Aynen İmam Gazali'nin (yada bir başka alimin) hikayesi gibi. Yolda haramiler çantasına el koymuş, başlamış ahlanıp vahlanmaya. Ne oldu, akçelerini değil de çantanı alınca niye ağladın.Cevap vermiş:Bütün bilgilerim o çantadadır. Çünkü ne öğrendimse not edip ona yerleştirmiştim.Cevap vermiş haramibaşı:Verin çantasını ona, zihnine yerleştirecek yerde, çantasına yerleştirmiş, ne hayır olur ondan. İmam, bunun üzerine, o olaydan sonra çantaya değil de zihnine yazmış öğrendiklerini.Biz aynı şansa sahip değiliz İmam ile. Yenimesaj'ın internet adresinde yazılarımın çoğu olsa da arşivden alıp klasörle haline getiriyorum yazılarımı, bir çökme durumunda canlı kalmaları için.Yazıya başladığım tarihi tam olarak hatırlamamakla bilmemekle beraber 2003 yılına kadar topladıklarım beş klasör yaptı.Tabii bu arada bazı ilginç yazılara da tekrar rasladım.Onlardan biri de Körfez savaşı günlerinden yazdığım "Körfez Şehitlerine" şiirimdir. Bu şiir, merhum Akif'in "Çanakkale Şehitlerine" adlı şiirinden bir ibtihal/ayartma denemesi.Aradan yaklaşık dört yıl geçti, Irak'ta bugün gelinen durumunu da göz önünde bulundurarak tekrar okumanızı isterim. Bakın dört yıl önce ne yazmıştım.KÖRFEZ ŞEHİTLERİNE Şu Körfez harbi nedir var mı dünyada eşiEn vahşi orduların yükleniyor dördü beşiEn uygun yol bularak geçmek için Basra'yaKaç bin Coni dağılmış ufacık bir karayaNe hayasızca saldırı, dünyanın gözü kapalıİşte gösterdiği vahşetle o malum bir AvrupalıTop tüfekten daha sık bomba yağdıran uçaklarFüze sağanağı altında bir anda boşalan kucaklar Şu sahraya bir baksana toz toprak kum ve taşlarParçalanmış vücutlar etrafa yayılmış da başlarKafa, göz, kol, çene, el, ayak, baş, parmakYağıyor da sahraya, hepsi sağanak sağanakEski düzen yeni düzen bütün ehl-i salibinYüzü beş yüzü hatta sırtlan sürüsü misali bin Kaçışıyor masumlar ilahi aynen mahşerUzaktan seyreder taş kesilmiş de sanki beşer Gözünü kan bürümüş şu, soysuzun ordusuEbrehe'nin ahfatı, haçlının kalan son tortusuVurulup secde izli alnından uzanmış yatıyor Bir avuç soysuz yüzünden nice haneler batıyorEy şehit oğlu şehit ne kadar da yüce emelinHayran bırakır melekleri sana eşsiz amelinNe büyüksün ki imanın durdurur ehl-i salibi,Yetiş imdada Sen ey sonsuz merhamet sahibiCennet kokusu kanın kokusuz kalır misk-ü amberSana aguşunu açmış da bekler PeygamberSana dar gelmeyecek makberi melekler kazsınGömmek istesek seni Kevser'e heyhat sığmazsınİlâhî döktürme, sana iman edenlerin kanını Kirletilmesin namuslar, yaktırtma masum canınıYetim bırakma çocukları dul kalmasın bacılarHer şeye Kadir sensin ilahî bitsin bu acılarPerişan halde bırakma sana yönelen kullarıMasum anaları, sakat babaları öksüzü dullarıYer altında yatan yüzlerce dostunun hürmetineDeğdirtme soysuz elini kulunun harim-i ismetine İlâhî ancak budur Neyanî'nin gelen elindenKopan gönlünden, duası dökülen dilindenAşık Neyanî