Kuyudaki taş duruyor

Hükümet sözcüsü, Anayasa'nın Cumhurbaşkanı seçimini düzenleyen 102'nci maddesiyle ilgili son tartışmayı "postmodern" olarak niteledi. Bu AKP açısından ancak zekice bir atlatma cevabı olarak görülmelidir; yoksa sorunu çözmez. Turgut Özal'ın seçilmesinde 102'nci madde ile ilgili olarak tartışma çıkmamış olması da herhangi bir hukuki dayanak oluşturmaz.Daha önce herhangi bir yanlış yapılmışsa, o yanlışın yapılmış olması, tekrarının yolunu açmaz. Özal seçildiği sırada Demirel ve SHP güçlü bir muhalefet yapıyordu. Ancak kamuoyu Özal'ın seçilmesinin "doğal" olduğunu kabullenmiş, tepkiler Ankara ile sınırlı kalmıştı. Ayrıca Demirel, Özal'sız kalmış bir ANAP'ın iç kavgalara düşeceğini ve gücünden çok kaybedeceğini hesaplıyor, için için Özal'ın Çankaya'ya çıkmasını istiyordu. O nedenle kimse bu seçimi engelleyecek ya da zorlaştıracak bir arayış içine girmedi.***Bugün ise durum farklıdır; çünkü 2007 yılındaki Tayyip Erdoğan ile 1989 yılındaki Turgut Özal'ın hem siyasal konumları hem de toplumun onlara bakışı çok farklıdır.Cumhurbaşkanı seçiminin Anayasa'nın 102'nci maddesini 1989 yılında olduğu gibi yorumlayarak gerçekleştirilmesi durumunda seçim Anayasa Mahkemesi'ne gidebilir. Bu bile başlı başına vahim bir durumdur.Meclis bir Cumhurbaşkanı seçiyor ve bu seçim mahkemelik oluyorsa, ülkemizde siyasetin çivilerinin büyük çoğunluğunun henüz yerli yerine oturamadığını kanıtlamış oluruz.Anayasa nasıl yorumlanırsa yorumlansın, maddeler ne kadar kötü yazılmış olursa olsun, ilgili maddedeki temel amacın Cumhurbaşkanı'nın geniş bir uzlaşma ile seçilmesi olduğu ortadadır. Ancak bu yasayı çıkaranlar, 1980 öncesindeki rezaletlerin yaşanmaması için son sözü yine de "salt çoğunluğa" bırakmış; bu da olamıyorsa seçime gidilmesini, yani halkın hakemliğine başvurulmasını öngörmüştür.Okay Gönensin