Kürt sorununda tehlikeli tırmanış

Geçen hafta Şemdinli, Yüksekova ve Hakkari' de yaşananların çok dikkatli şekilde ve soğukkanlı incelenmesi gerekiyor. Gördüklerimizden dolayı telaşa düşmemiz, ilerde nelerle karşı karşıya kalacağımızın işaretlerini almamız ve önlemlerimizi düşünmemiz gerekiyor. Durum giderek değişiyor ve "farklılaşma veya ayrılma "istekleri giderek artıyor.Benim son 2-3 yılda geldiğimiz nokta ile ilgili olarak genel tespitlerimi şöyle özetleyebilirim:Güneydoğuda yaşananlar, artık basit bir PKK sorunu değildir. Artık Öcalan'ın hapsedilmesi ve Kopenhag kriterlerinin uygulanmasıyla halledilebilecek bir sorun olmaktan da çıkmıştır. İşin boyutları hızla genişlemektedir. Gelişmelerin kontrolünü kaybetme noktasına yakınlaşılmaktadır. Bence daha da tehlikelisi, elimizde, bu gidişi etkileyecek veya değiştirecek aletler veya politikalar yoktur. Eskiden kullanılan ve bir oranda etkili olan yöntemler ise, artık beklenen sonuçları vermemektedir.Değişim rüzgarları, Amerikanın Irak'a girişiyle birlikte başladı ve büyük bir hızla yaygınlaşıyor. Hele son olaylara bakınca durum çok daha net çekilde anlaşılıyor.Eminim dikkatinizden kaçmamıştır.Halk oylarıyla seçtikleri Kürt belediye başkanlarını, parti liderlerini ve PKK'yı dinliyor. Bu bölgelerde Devletin otoritesi giderek azalıyor. Devlet temsilcileri ve güvenlik kuvvetleri bir hasım olarak görülüyorlar. Özellikle Yüksekova'daki cenaze töreninde uçan iki F-16' nın (Bence tamamen tesadüftü. Resmi bir yetkilinin uçak uçurup gövde gösterisi yapmak hatasını veya düşüncesizliğini duymak veya inanmak istemem) yarattığı tepki son derece düşündürücüdür. Geçen haftaki gelişmeler, PKK'nın eski gücünü kazanmaya başladığı, etkinliğini büyük oranda arttırdığı ve bölgenin artık Kürt liderlerden sorulduğu izlenimini doğurdu.Daha da önemlisi, Kürt hareketi içinden giderek artan biçimde, federasyon ve ayrılıkçı sesleri çıkıyor. Eskiden çekinilerek söylenenler, şimdi rahatça ve geniş bir kesimde tekrarlanıyor.İşte beni kaygılandıran da bunlar...Kürtler ne istiyor?Özellikle Irak istilası ve ardından gelişen olaylar, Kürt hareketini şekillendiren liderlerin düşünme şekillerini ve söylemlerini giderek değiştirmeye başladı. Ankara'nın direnci sürmesine rağmen, şu istekleri tekrarlıyorlar:SiyasallaşmakMücadelelerine silah ve terör tehdidi ile sonuç alamayacaklarını biliyorlar ve hareketlerini TBMM'ne sokmak istiyorlar. Bunun için de, yüzde 10'luk barajın azaltılmasını talep ediyorlar. T.C devleti ve tüm siyasi partiler ise farklı nedenlerle direniyorlar. Genel afHalen hapishanelerde bulunanlara ve dağlardaki kadroların tümüne genel bir af ilan edilmesi de silahların susması için diğer bir koşul olarak ortaya atılıyor. Washington, Brüksel ve Iraklı Kürt liderler genel affın gerilimi azaltacağını ve dağdakileri indireceğini ileri sürüyorlar. Ankara ise "cinayet işlemiş teröriste af olmaz" diyerek, bu yaklaşımı reddediyor.Öcalan serbest bırakılsınSöylemlerde giderek artan bir diğer unsurda, İmralı'da Öcalan'a daha fazla serbesti sağlanması. Ankara bu konuda da, bulunduğu yerden mesajlarıyla örgütü etkilediğine dikkat çekip, bu isteklere sırt dönüyor.Kendimizi yönetelimEskiden Kürt hareketi ayrılmaktan veya federal bir yapıdan söz etmezdi. Türkiye içinde kalarak, Türkiye pastasından paylarına düşecek olan parçayı istediklerini söylerdiler. Şimdi bu söylem de giderek değişiyor. Bu değişimde Irak Kürdistanının geldiği nokta çok etkili oldu. Şimdi çok açık şekilde, Güneydoğu'da kendi kendilerini yönetmek (yeni bir yerel yönetim yasasıyla), Vali-Kaymakam-Komutan üçlüsünün egemenliği ve baskısından kurtulmak istiyorlar. İlk defa sık sık federasyon, hatta bağımsızlık- ayrılışma kelimeleri sarfediliyor.Mehmet Ali Birand/ Posta