'Kerbela'da şehit olan Türk'

O'nun adı tarih kitaplarında çok yiğit, cesur, güzel bir Kur'an okuduğunu, Arapçayı çok iyi bildiğini ve İmam Hüseyin (a.s) Şehid-i Kerbela'nın katibi olduğunu yazmaktadır. Adı Vazih bazı tarih kitaplarında onun adı "Elsem-i Türkî" olarak geçmektedir. Elsem-i Türki, İmam Hüseyin (a.s)'ın Medine'den Mekke'ye oradan Kerbela'ya seferinde, Kerbela'da şehadetine dek hep İmam Hüseyin (a.s)'ın yanında idi. Muharrem'in onu (Aşura günü), bâtıl ve zalim olan Yezid ve ordusuna karşı Allah (c.c.) için ve Allah'ın velisi İmam Hüseyin (a.s)'ın uğruna savaşmak için İmamından izin istedi. İmam Hüseyin (a.s), yüreği sadakat cesaret ve şehadet aşkıyla yanan bu yiğit Ehl-i Beyt aşığının ricasına karşı ona dua ederek, "Yüce Hak yâr ve yardımcın olsun" diyerek ona izin verir. O bir ok gibi aşk ile düşmanın önüne dikiliverdi. Çarpışma anında onun okuduğu kahramanlık şiirleri tarih kitaplarında kendine onurlu ve haklı bir yer bulmuştur? O yiğitçe düşman askerlerini helâk ederken şöyle haykırıyordu:
"Benim emirim Hüseyin'dir.
O Peygamberin kalbinin sevincidir."
 
Ve yine düşman karşısına onurla dikildiğinde şöyle haykırmıştır:
"Deniz mızrak ve kılınç
Darbelerimle kaynayacak
Gökyüzü oklarımla dolacak
Elimde keskin kılıncım görüldüğünde
Kibirlinin kıskanç kalbi yarılmış olacak."
 
O fedakârlık, muhabbet ve cesaret dolu yüreğiyle imanını aile ve yarenlerini İmam'ının mesajını savunmak uğruna yiğitçe çarpışarak gelecekteki Elsem'lere örnek bir kahramanlık tablosu çizmiştir. Birçok zalimi layık oldukları cehennemlerine kavuştururken neticede düşmanın çokluğu ve hilelerinden dolayı aldığı sayısız yaralar yüzünden atından düştü. Son kez bir an dahi olsa İmam'ını görebilmek için düştüğü yerden başını kaldırarak İmam'ına doğru bakmaya çalıştı. Onun düştüğünü gören Şehitler Serdarı bir anda Elsem'in başucuna yetişmişti. İmam Hüseyin (a.s) onu dizleri üzerine alıp boynundan sarılarak kucaklamıştı, yüzünü ise Elsem'in kan dolu yüzüne yasladı? Ya Rabbi bu ne yüce saadet! İmam Hüseyin (a.s)'ın yüzünü yüzüne yasladığı iki kişi olmuştu. Biri Allah Resûlüne en çok benzeyen oğlu Ali Ekber (a.s) diğeri ise Elsem Türkî idi. Allah'ın (c.c) selamı onların üzerine olsun.
Elsem o kan ve acı içerisinde gülümsedi.
Hz. Muhammed (s.a.a)'in biricik torunu, İmam Ali (k.v) ile Hz. Fâtıma anamızın evladı şehitler önderi İmam Hüseyin (a.s)'ın kucağında yüzü İmam'ının yüzünde şu sözleri aşk ile söyleyerek şehitlik mertebesine erişti:
"Kim benim gibi olabilir. Resûlullah'ın evladı yanaklarını yanaklarıma dayamış."
Türk, Yezid'in ve Yezidlerin safında olmaz. Olan zaten Türk (Müslüman) değildir.
Allah (c.c), başta İmam Hüseyin (a.s) ve tüm Kerbela şehitlerimize rahmet eylesin. Allah (c.c) şefaatlerine bizleri nail eylesin.