İmam Ali'nin İmam Hüseyin'e vasiyeti (1)

İmam Ali (a.s.) efendimizin vefatına yakın, oğlu İmam Hüseyin'e (a.s.) yaptığı vasiyet, bir Müslüman'ın nasıl olması gerektiğini her yönüyle açıkça göstermektedir.
Bugünkü yazımda bu muhteşem ve her cümlesi ayrı ayrı ele alınması gereken vasiyeti sizlere aktarmaya çalışacağım:
Ey oğlum! Zenginlikte ve fakirlikte ilahi takvayı sahiplenmeyi, hoşnutlukta ve öfkede hakkı söylemeyi, refahta ve yoksullukta orta halli olmayı, dost ve düşmana adaletle davranmayı, neşeli ve halsiz olduğunda amel etmeyi, darlıkta ve genişlikte Allah'tan razı olmayı sana tavsiye ediyorum.
Arkasında cennet olan şer, şer değildir; arkasında cehennem olan hayır da hayır değildir.
Kendi ayıbını gören, başkalarının ayıbı ile meşgul olmaz.
Takva elbisesinden sıyrılıp çıkan, hiçbir elbise ile kendisini (ayıplarını) örtemez.
Allah'ın verdiği paya razı olan, elden çıkana üzülmez.
Zulüm kılıcını kınından sıyıran, onunla öldürülür.
Kardeşine kuyu kazan, kendi kazdığı kuyuya düşer.
Başkalarının ayıbını açanın ailesinin ayıbı açılır.
Kendi hatasını unutan, başkalarının hatasını büyük görür.
Kendi fikrini beğenen sapar. Kendi aklını yeterli gören kayar.
Halka karşı böbürlenen zelil olur.
Alimlerle oturup kalkan saygı görür.
Ayak takımından olan kimselere karışan küçümsenir.
Halka karşı akılsızlık eden sövülür.
Kötü yerlere giden, töhmete maruz kalır.
Şaka yapan küçümsenir.
Bir işi çok yapan en çok onunla tanınır.
Sözü çok olanın yanlışı çok olur.
Yanlışı çok olanın utancı azalır; utancı azalanın çekinmesi azalır; çekinmesi azalanın kalbi ölür; kalbi ölen kişi de ateşe girer.
Kim halkın ayıplarını görür (onları kınar) fakat kendisi o işleri yaparsa, ahmağın ta kendisidir.
Tefekkür eden ibret alır; ibret alan inzivaya çekilir; inzivaya çekilen de salim kalır.
İsteklerden vazgeçen hür olur.
Hasedi terk edenin, halkın yanında sevgisi çok olur.
Kanaat, tükenmeyen bir maldır.
Ölümü fazla anan, dünyadan az bir mala razı olur.
Söz söylemeyi amelden sayan kişinin sözü azalır; ancak yararı olan sözü söyler.
Cezadan korkup, günahtan sakınmayan, sevaba ümit besleyip, tevbe ve iyi amelde bulunmayan kimseye şaşarım.
Tefekkür nuru, gaflet zulmeti, tartışmak ise sapıklığı doğurur.
Mutlu, başkalarından öğüt alan kimsedir.
Edep en iyi mirastır.
Güzel ahlak en iyi arkadaştır.
Akrabalarla ilişkiyi kesmekte bereket olmadığı gibi, fısk-u fücurda da zenginlik olmaz.
Afiyet on kısımdır; dokuz kısmı Allah'ın zikri hariç susmaktadır. Bir kısmı ise akılsız kimselerle oturup kalkmamaktır.
Kim toplantılarda Allah'a isyan elbisesine bürünürse, Allah onu zelil eder.
Kim ilim talep ederse, alim olur.
İlmin başı yumuşak davranmak; afeti ise kabalık ve sertliktir.
Musibetlere sabretmek, iman hazinelerindendir.
İffetlilik fakirliğin ziyneti, şükürde bulunmak ise zenginliğin ziynetidir.
Çok görüşmek usandırıcıdır.
Birisini denemeden güvenmek ihtiyata aykırıdır.
İnsanın kendisini beğenmesi, aklının az olduğunun göstergesidir.
(Prof. Dr. Haydar Baş, İmam Hüseyin, s.147-149; İbn Şu'be, Tuhefu'l-Ukul, Hz. Ali babı)
Allah şefaatlerinden mahrum etmesin.
İmam Ali'nin vasiyetine yarın devam edeceğiz.