İlmin güneşi ile aydınlanalım

Allah'ım hakkı göremeyen gözlerime ışık ver, idrak edemeyen aklıma nurundan ver, sesini duymakta zorlandığım gönlüme ses ver.Aklın, imanın, edebin gerekleri ne ise benliğimi onlarla donat. Ki hakkı hak olarak görebileyim, batılın da batıllığını farkedeyim. Allah'ım Sen istemezsen ben Senden isteyemem. Senin irade buyurduğunun da dışına çıkamam. Gönlümden geçirdiklerimi, gönlüme doğan hayalleri, düşünceleri Sen bilirsin, beni Senin zikrinden ve tefekküründen gafil kılma.Öyle insanlarla arkadaşlık edeyim ki; bana Senin zikrini hatırlatsınlar, gönlümüzün güzel caddelerine çıkan patikalarda birlikte yürüyelim, muhabbet çiçeklerinden koklayıp, ilmin güneşi ile aydınlanalım.Kitaplardan okunması zor olan "gönül ilmi" bütün saflığı ve tazeliği ile içimize dolsun, böylece birbirimizi, diğer insanları ve kainatı daha iyi anlayabilelim. Kainat kitabının sayfalarını okuyabilmek böylece mümkün olsun.Mekanı mü'minlerin gönlü olan'ı anlayabilmek için önce bir gönlü tanıyabilmek gerekmez mi? Her ne sebeple olursa olsun gönlümüze yerleşen kibri ve gururu bir tarafa bırakalım, bu dünyaya gitmek için gelen birileri gibi davranalım. Yarın ölecekmiş gibi ibadet eden insanın içinde kin, hased, gıybet, riya ne arasın? Allah'ım kalbimize güzel ilhamlar ver ki; hadisleri ve ayetleri okumanın zevkine varalım, Kur'an-ı Kerim tilaveti en büyük zevklerimizden olsun, Kur'an'ın emrettiği gibi yaşayan gönül insanlarının arkasında olalım. Allah'a bizi sevdiren, bize Allah'ı sevdiren, öğütleri ile bizi terbiye eden insanları sevelim. Çünkü Hakk'ı sevenin, Hak yolda gidenleri sevmesi doğal ve zorunlu olan bir haldir. "Nefsini bilen Rabb'ini bilir" ne doğru ve ne güzel bir sözdür, nefsin karanlıklarını tanımadan, Rabb'imizin aydınlık yollarını nasıl bulacağız? Kötülüğün farkına varabilmek için kötülüğün çirkinliğini görebilmek gerekir. Ey Allah'ım bize gören gözler ve işitebilen kulaklar ihsan eyle!Ve kalpleri evirip çeviren Rabb'imiz, bizi dinin üzere sabit-i kadem eyle!