Hafıza ve tefekkür

Çocukluğumuzun geçtiği beldeyi her zaman özlemle anarım. Hatırlamak ne kadar ilginç bir fiil, bir beyin işlevidir. Bir devreyi hatırlamak istediğimizde hemen gözümüzün önüne bazı hatıralar geliyor, yaşandı ve geçti fakat kaybolmuyor. Bunun insana ne yararı olabilir, yani vücudumuzdaki, beynimizdeki her işlevin bir yararı olması gerektiği düşünülürse… Çünkü Allah (c.c.) hiçbir şeyi boşuna yaratmamıştır.
Hatırlamanın yararları nelerdir? İnsanoğlu yeni davranış kalıpları oluşturabilmek için, yeni şeyler söyleyip yeni şeyler yazmak için eski anılardan, eski defterlerden, önceki konuşulanlardan ve önceki yazılardan faydalanır. Tecrübeler, birikimler ne kadar fazla ise ve onlardan yararlanma yeteneği ne kadar çok ise yeni davranış örgüleri ve yeni sözler o kadar iyi ve kaliteli olur diye düşünüyoruz.
Gönül işçiliği yapan güzel insanlar önceki yaşantılarını iyi hatırlayabilmek ve üzerinde tefekkür edebilmek gibi bir yeteneğe, bir yeterliliğe sahiptirler. Ancak böylece davranışlar nakışlar gibi işlenebilir, kelimeler dikkatle seçilebilir ve yan yana getirilebilir. İnsanın içindeki kocaman dünyada o kadar çok işlenebilecek davranış, söz, eğilim ve niyet vardır ki… İnsan tefekkür etmekle bitiremez diye düşünüyoruz. Tefekkür etmek aynı zamanda insana haz verebilen bir beyin işlevidir çünkü tefekkür analiz, sentez, fikir üretimi ve tüketimi gibi işlevlerin bir bileşimidir ve insan beyni bu tür karmaşık bir çalışmadan haz duyar. İnsanı insan kılan tefekkürle ulaşabildiği iyilikler ve güzelliklerdir.
Hatırlamak demiştik, hatırlamak istediğiniz en güzel anı nedir? Eski fotoğraflara bakar gibi hatıralarınız gözünüzün önünde canlanır. O günlerden bu günlere ne kadar çok acı çekmişim, neler yaşamışım diye düşünenleriniz olabilir, oysa siz onlar sayesinde tanımışsınızdır hayatı, onlar sayesinde öğrenmişsinizdir tefekkür etmeyi, sabretmeyi ve mutlu olmayı belki şükretmeyi de… Hatta mü’min olmayı da insan tefekkür ederek öğrenebilir.