Allah'ın yeryüzündeki halifesi
17.04.2010 00:00:00
İnsan-ı Kamilin en büyük özelliklerinden birisi de af ve merhamet ehli olmasıdır. Bu hususta da şunları söyleyebiliriz.
"İnsanlara merhamet etmeyene Allah'da merhamet etmez." (Tirmizi, Birr, 16) Affettiğiniz, affetmeye teşebbüs ettiğiniz zaman Cenab-ı Vacibü'l Vücud Hazretleri sizin merhametinizi güçlendiriyor. Dolayısıyla, merhameti güçlenen insanın af kanatları açılıyor. Affın olabilmesi, imanın çok yüce bir noktada yaşanmasına bağlıdır.Sevgili Peygamberimiz, amcası Hz. Hamza'yı şehit eden, Hz. Vahşi'yi bile affetti. Nitekim; "De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayan çok esirgeyendir" (Zümer, 39/53) ayeti geldiği zaman, Hz. Vahşi bunu duyuruyor. "Ben de iman etsem, Allah beni de affeder mi? Peygamber beni de affeder mi?" diyor. "Elbette" cevabını alıyor. Ve o insanın iman etmesine sebep oluyor.Hatta çocuklarını sevip öpmeyen bir bedevi grubunu Allah'ın Sevgilisi: "Allah sizin kalplerinizden şefkat ve merhameti çekip aldıysa ben ne yapabilirim" (Buhari, Edep, 18 (IV,9); Müslim, Fedail, 64 (VII, 197) buyuruyor. Mutlaka etrafınıza, etbaımıza, evladımıza dostlarımıza, arkadaşlarımıza merhamet kanatlarımızı, af kanatlarımızı açıp, onları bir yorgan gibi sarmalıyız. Kendimizi aslında hiç işlemiyoruz. Nasıl bazı milletler toprak altındaki madenlerini işletmezler, atıl vaziyette bırakırlar, aynen onun gibi, bugün insanoğlu kendini işlemiyor. Kısaca, insan halifetullahtır. Allah'ın yeryüzündeki halifesidir. Dolayısıyla insanı tanımak, bilmek çok önemli bir olaydır. Ne hikmetse insanlık hep dış tabiatıyla meşgul olmuş; kendisiyle meşgul olanlarsa tarih sahnesi içinde ve günümüzde çok az olmuştur.
RAHMETEN Lİ'L-ÂLEMÎN HZ. MUHAMMED (SAV) / Prof. Dr. Haydar BAŞ'ın kaleminden Gönül Sohbetleri
"İnsanlara merhamet etmeyene Allah'da merhamet etmez." (Tirmizi, Birr, 16) Affettiğiniz, affetmeye teşebbüs ettiğiniz zaman Cenab-ı Vacibü'l Vücud Hazretleri sizin merhametinizi güçlendiriyor. Dolayısıyla, merhameti güçlenen insanın af kanatları açılıyor. Affın olabilmesi, imanın çok yüce bir noktada yaşanmasına bağlıdır.Sevgili Peygamberimiz, amcası Hz. Hamza'yı şehit eden, Hz. Vahşi'yi bile affetti. Nitekim; "De ki: Ey kendi nefisleri aleyhine haddi aşan kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayan çok esirgeyendir" (Zümer, 39/53) ayeti geldiği zaman, Hz. Vahşi bunu duyuruyor. "Ben de iman etsem, Allah beni de affeder mi? Peygamber beni de affeder mi?" diyor. "Elbette" cevabını alıyor. Ve o insanın iman etmesine sebep oluyor.Hatta çocuklarını sevip öpmeyen bir bedevi grubunu Allah'ın Sevgilisi: "Allah sizin kalplerinizden şefkat ve merhameti çekip aldıysa ben ne yapabilirim" (Buhari, Edep, 18 (IV,9); Müslim, Fedail, 64 (VII, 197) buyuruyor. Mutlaka etrafınıza, etbaımıza, evladımıza dostlarımıza, arkadaşlarımıza merhamet kanatlarımızı, af kanatlarımızı açıp, onları bir yorgan gibi sarmalıyız. Kendimizi aslında hiç işlemiyoruz. Nasıl bazı milletler toprak altındaki madenlerini işletmezler, atıl vaziyette bırakırlar, aynen onun gibi, bugün insanoğlu kendini işlemiyor. Kısaca, insan halifetullahtır. Allah'ın yeryüzündeki halifesidir. Dolayısıyla insanı tanımak, bilmek çok önemli bir olaydır. Ne hikmetse insanlık hep dış tabiatıyla meşgul olmuş; kendisiyle meşgul olanlarsa tarih sahnesi içinde ve günümüzde çok az olmuştur.
RAHMETEN Lİ'L-ÂLEMÎN HZ. MUHAMMED (SAV) / Prof. Dr. Haydar BAŞ'ın kaleminden Gönül Sohbetleri
Yorumlar
Yorum bulunmuyor.
