Latifeler/ Hainin iyiliği

Bir gün Halife Mansur'un huzuruna, Emevilerin gizli mallarını yanında bulundurmakla suçlanan ihtiyar bir adam getirirler...  İhtiyar suçlamaları tümüyle reddeder, bunun bir iftira olduğunu açıklar ve her kimse muhbir ile de yüzleştirilmesini ister. Muhbiri de huzura getirirler. Meğer muhbir, ihtiyarın kölesiymiş; efendisinin üçbin altınını çalıp kaçmış, sonra efendisini belaya uğratmak ve bu suretle cinayet ve hıyanetini örtmek için böyle bir iftiraya cüret etmiş. İş meydana çıktıktan sonra Mansur, İhtiyarın iffet sadakatinden emin olarak bağışlar, kölesinin cezalandırılmasını da kendisine havale eder. İhtiyar hemen kölesini azat eder ve çaldığı parayı bağışladıktan başka bir o kadar daha ihsanda bulunur. Mansur şaşırarak sorar: "Ya ihtiyar, bu köle şiddetli bir cezayı hak etmişken bu kadar mükafata layık görüşünün sebebi nedir?". İhtiyar, "Padişahım, bana ettiği iyiliğe nispetle bu kadarı bile azdır. Zira, Emirelmüminin hazretlerinin izzetli huzurlarıyla şereflenmek ve onun af ve inayetlerine mahzar olmak gibi cihan değer bir saadete, ancak bu köle yüzünden nail oldum. Bundan büyük iyilik ne olabilir?".