Geleceğimiz çocuklarımız

Evler var küçük evlerBilir misiniz, evlerinden huzur tütüyor.Bu evler odalarında seccadelerGeceleri loş ışıkta yüce gönüllerBaşlar secde ediyor.Yanakları okşandığında utananGül yüzlü çocuklar, anneleriyle beraberKendilerince namaz kılıyor.Kim bilebilir ki, bu küçük dünyalarDualarıyla kimleri koruyor, kimi yüceltiyor.Öpülesi küçük eller, bakılası güzel gözlerBinbir ümitle hangi aydınlık günlere hazırlanıyor.

Çocuklarımız, önce çocuklarımız oldukları için, daha sonra birer kamil insan adayı oldukları için çok sevmemiz, sevginin ötesinde saygı duymamız, onlara yetişkin insanlar kadar değer vermemiz gerekiyor.Benim de iki kız yeğenim var. Büyüğü beş buçuk yaşında. Ona dini hassasiyetleri nasıl kazandıracağımız konusunda endişelerimiz oldu, hatta hala var. Çünkü hızla batının değerlerine koşan bir toplumda yaşayan insanlarız. Fakat gördük ve anladık ki, çocuklar gördüklerini uyguluyorlar.Çocuğumuzun namaz kılmasını istiyorsak, ona 'namaz kıl' demeden önce kendimiz namazımızı nasıl kıldığımıza bakacağız. Secde ederken sırtımıza binmelerine, secdeden doğrulurken üzerimizden gülerek düşmelerine izin vereceğiz. Resulullahın sünnetine uyarcasına ellerimizi açıp birlikte dua edeceğiz, onların tatlı dilleriyle ettikleri dualara 'amin' diyeceğiz. Çocuklarımızın yanında Kur'an-ı Kerim okuyacağız, bizde olan ayetlere saygı ahlakı gün gelecek onlarda da oluşacak. Biz bunu zorla yapmayacağız, sadece 'güzel örnek' olacağız. Ve bir gün bakacağız ki, o küçük kollar Kur'an'ı kucaklamak istemiş, her bir satırı kendi dilince çektiği besmele ile okumak istemiş çocuklarımız.Onların hatıralarında özel bir yeri olacak ayetlerin, okuyuşların, sedaların... Ve çocuk belki yıllar sonra da olsa hatırlayacak. "Bizim evde Kur'an okunurdu, okuyana ve okuduklarına saygı duyulurdu, Allah için birşeyler yapılırdı".Güzel yarınlarda çocuklarımız "iman devletini" koruyup yüceltebilsinler inşaallah.